Kazimierz Lubowicki

Kazimierz Lubowicki OMI
O. prof. zw. dr hab.
Ilustracja
Prof. Kazimierz Lubowicki, prorektor PWT we Wrocławiu (2010-2014)
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

18 czerwca 1958
Brańsk

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

oblaci M.N.

Śluby zakonne

8 września 1978

Diakonat

21 czerwca 1983

Prezbiterat

23 czerwca 1984

Kazimierz Lubowicki (ur. 18 czerwca 1958 w Brańsku na Podlasiu) – kapłan rzymskokatolicki, oblat Maryi Niepokalanej, teolog duchowości małżeństwa i rodziny, profesor nauk teologicznych, sekretarz Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich, założyciel nieistniejącej już Wspólnoty Rodzin Katolickich „Umiłowany i umiłowana”, prorektor ds. naukowo-dydaktycznych Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu (2010–2014), dyrektor Instytutu Teologii Systematycznej (2022-2025). Aktualnie, w kwietniu 2026 r. ma status podejrzanego w związku z zarzutami o seksualne wykorzystywanie dorosłych i małoletniego.

Życiorys

Młodość

Najstarszy z czworga dzieci Józefa i Jadwigi z d. Bolesta. Od Pierwszej Komunii ministrant, w 1971 promowany na lektora przez biskupa Władysława Jędruszuka[1] W latach 1970–1973 prezes ministrantów. W 1971 założył w Brańsku dziecięcą grupę Przyjaciół Misji oblatów M.N. Od piątej klasy szkoły podstawowej grał w szkolnym zespole muzycznym. Od 1972 wyjeżdżał na rekolekcje oazowe do Sokółki i Drohiczyna, gdzie był animatorem.

Po ukończeniu szkoły podstawowej, w 1973 podjął naukę w niższym seminarium duchownym w Markowicach k. Strzelna. Pełnił tam funkcję liturgisty (1974–1977). Uzyskawszy w 1977 świadectwo maturalne, wstąpił do Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Po rocznym nowicjacie w klasztorze na Świętym Krzyżu, 8 września 1978 złożył pierwsze śluby zakonne i podjął studia w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów M.N. w Obrze, gdzie także pełnił funkcję liturgisty (1979–1984), 8 września 1982 złożył śluby wieczyste, a 23 czerwca 1984 przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Stanisława Napierały.

W czasach licealnych i seminaryjnych napisał wiele tekstów piosenek, m.in. znaną w całej Polsce „Nie umiem dziękować Ci, Panie”[2]. Jako maturzysta zainicjował ogólnopolskie obchody 50. rocznicy ogłoszenia św. Teresy z Lisieux Patronką Misji i Misjonarzy oraz przygotował na tę okazję materiały duszpasterskie pt. „Tylko Miłość się liczy”[3]. Jako kleryk zainicjował w 1980 wydawanie „Kalendarza Misyjnego”, który aktualnie rozchodzi się w nakładzie ponad 150 000[4]. Współpracował z wydawanym przez Komisję Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet pismem „List”[5]. Na zlecenie tejże Komisji w 1981 napisał misterium pt. „Kielich, który jest wezwaniem” wystawiane podczas pielgrzymki papieża na Jasnej Górze. Prezentuje ono postaci czterech kobiet (Św. Jadwiga z Wawelu, Św. Jadwiga z Trzebnicy, Bł. Teresa Ledóchowska, Sł. B. Stanisława Leszczyńska) umieszczonych na kielichu – wotum kobiet polskich – wręczonym Janowi Pawłowi II[6]. Od początku (1982) był w pierwszej redakcji „Misyjnych Dróg”[7].

Wykształcenie

Podstawowe studia filozoficzno-teologiczne ukończył w WSD Misjonarzy Oblatów M.N. w Obrze, afiliowanym do ówczesnego Papieskiego Wydziału Teologicznego w Poznaniu. W 1984 obronił tam pracę magisterską[8]. Po roku pracy kapłańskiej w Kędzierzynie-Koźlu, 23 czerwca 1985 został skierowany na studia specjalistyczne z teologii duchowości w Papieskim Instytucie Duchowości „Teresianum” w Rzymie. Ponad pięć lat przebywał tam w międzynarodowej wspólnocie domu generalnego przy Via Aurelia 290, którą tworzyli zakonnicy ze wszystkich kontynentów[9].

W 1987 przedstawił pracę licencjacką w języku włoskim[10], która została opublikowana jako 20 numer w serii „Quaderni di Vermicino”. Następnie opublikował w języku francuskim i 14 listopada 1990 obronił rozprawę doktorską przygotowaną pod kierunkiem o. prof. Jesùsa Castellano Cervera OCD, w oparciu o źródła archiwalne[11]. 10 lutego 2000 nostryfikował dyplom doktorski w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[12]. 19 maja 2006 uzyskał na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk teologicznych[13]. 10 stycznia 2009 po uzyskaniu „nihil obstat” z Kongregacji Edukacji Katolickiej[14] został mianowany profesorem nadzwyczajnym[15], natomiast 14 kwietnia 2013, po podjęciu uchwały przez Centralną Komisję ds Stopni i Tytułów[16] otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych[17]. 1 lutego 2014 został zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego[18].

Posługiwanie kapłańskie

Po przyjęciu święceń kapłańskich, przez rok był duszpasterzem młodzieży w Kędzierzynie-Koźlu, gdzie prowadził katechezę dla szkół średnich i zawodowych oraz opiekował się Oazą i Odnową w Duchu Świętym.

Od grudnia 1990 pracuje we Wrocławiu, w parafii NMP Królowej Pokoju. Najpierw jako wikariusz, a obecnie duszpasterz rodzin intensywnie zaangażowany w parafię. W 1992 założył Wspólnotę Rodzin Katolickich „Umiłowany i umiłowana”, którą prowadził do roku 2025. Wspólnota została rozwiązana przez władze Prowincji Polskiej Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej[19]. W latach 1994–1996 był kierownikiem redakcji rodzinnej w Katolickim Radiu Rodzina we Wrocławiu. W 1992 został mianowany wicepostulatorem bł. o. Józefa Cebuli OMI w procesie beatyfikacyjnym 108 Męczenników Kościoła w Polsce. W latach 1996–2002 oraz 2009–2015 pełnił urząd superiora czyli przełożonego klasztoru we Wrocławiu[20]. W latach 2012–2022 był sekretarzem Rady Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich[21]. Uczestniczył w synodzie o rodzinie (4-25 X 2015) jako doradca teologiczny delegacji Episkopatu Polski[22]. Odpowiedzialny za polskie tłumaczenie dokumentu końcowego Synodu Biskupów[23]. Prezentował adhortację „Amoris laetitia” podczas konferencji zorganizowanej 8 IV 2016 przez Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski[24]. Od 19 V 2024 członek Komisji Teologicznej II Synodu Archidiecezji Wrocławskiej[25].

Działalność dydaktyczno-naukowa

W latach 1991–2009 wykładał w wyższym seminarium duchownym swego zgromadzenia zakonnego w Obrze. Od 2001 wykłada teologię małżeństwa i rodziny na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Uchwałą Senatu z 27 września 2007 został pierwszym Kierownikiem Katedry Teologii Małżeństwa i Rodziny[26]. W latach 2007–2010 był redaktorem naczelnym „Wrocławskiego Przeglądu Teologicznego” oraz sekretarzem Rady Wydziału, zaś w latach 2010–2014 prorektorem ds. naukowo-dydaktycznych. Dyrektor Instytutu Teologii Duchowości PWT (2012-2015). Recenzent dorobku naukowego kard. Gerharda Ludwiga Müllera, w związku z nadaniem doktoratu honoris causa PWT we Wrocławiu (2015)[27]. Od 2022 dyrektor Instytutu Teologii Systematycznej. W chwili obecnej w kontekście oskarżeń wobec kapłana nie jest on wymieniany jako pracownik instytutu na stronie internetowej PWT[28].

Redaktor naukowy serii „Źródła Duchowości Małżeńskiej” oraz „Amoris Scientia”. Opublikował ponad 20 książek naukowych i popularnonaukowych oraz ponad 300 artykułów i recenzji[29].

Wyróżnienia

  • Mater Verbi [Matka Słowa] (2005-09-17) – Medal redaktora naczelnego Tygodnika Katolickiego „Niedziela”[30].
  • Amicus Matrimoniorum [Przyjaciel Małżeństw] (2016-10-07) – Nagroda Ogólnopolskiego Kongresu Małżeństw w Świdnicy[31].

Publikacje książkowe

  • Kielich, który jest wezwaniem. Misterium o postaciach kobiet umieszczonych na Kielichu Życia, Komisja Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet, Warszawa 1982.
  • Maria nella vita del beato Eugenio de Mazenod e della sua Congregazione, Quaderni di Vermicino, 20, Frascati 1988, ss. 279.
  • Mystère et dynamique de l'Amour dans la vie du Bx Eugene de Mazenod, Maison Générale des Missionaires Oblats de Marie Immaculeé, Rome 1990, ss. 426. (Tłumaczenie polskie: Misterium i dynamika Miłości w życiu Św. Eugeniusza de Mazenoda, Wydawnictwo Królowej Pokoju, Wrocław 2006, ss. 208.) ISBN 83-920148-2-0
  • Listy Ojca Świętego Jana Pawła II do wszystkich kapłanów Kościoła na Wielki Czwartek (1979–1997), Redakcja i Wstęp [s. 5-10], Wydawnictwo M, Kraków 1997, ss 253. ISBN 83-8724-323-X
  • Zakochać się w Bogu. Ideał życia Wspólnoty Rodzin Katolickich Umiłowany i umiłowana, Wydawnictwo M, Kraków 1998, s. 198 (Przekład ukraiński: Zakochatis w Bogowi, tłum. Paweł Wyszkowski, Wydawnictwo OMI, Kijów 2004, ss. 144). ISBN 83-7221-000-4
  • Po prostu Kapłan. Szkic do portretu O. Józefa Cebuli, Wydawnictwo Misjonarzy Oblatów M.N., Poznań 1999, ss. 128. ISBN 83-911129-1-8
  • Posoborowe dokumenty Kościoła Katolickiego o małżeństwie i rodzinie, red. 2 tomy, Wydawnictwo M, Kraków 1999, ss. 468+493. (I wydanie: Kraków 1999; II wydanie: Kraków 2000). ISBN 83-7221-011-X
  • Życie małżeńskie uczynić Eucharystią, Kraków, Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew" 2000, ss. 126. ISBN 83-86991-72-0
  • Mała Teresa – wielka misjonarka, Kraków, Wydawnictwo OO Karmelitów Bosych 2000, ss. 66. ISBN 83-7305-004-3
  • Dom dla Jezusa, Kraków, Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew" 2001, ss. 164. ISBN 83-86991-47-X
  • Rozpoznaję Ciebie w każdej twarzy, Wydawnictwo Misjonarzy Oblatów M.N., Poznań 2001, ss. 144. ISBN 83-911129-4-2
  • Błogosławiony o. Józef Cebula, Wydawnictwo Duszpasterstwa Rolników, Włocławek 2001, ss. 67. ISBN 83-887438-4-8
  • Tajemnice życia rodzinnego, Wydawnictwo "Bratni Zew", ss. 126. I wydanie: Kraków 2002; II wydanie: Kraków 2003. ISBN 83-88903-01-2
  • Rekolekcje z… Święty Eugeniusz de Mazenod, Wydawnictwo M, Kraków 2003, ss. 163. ISBN 83-7221-482-4
  • O małżeństwie. Zamyślenia nad Katechizmem Kościoła Katolickiego, Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2003, ss. 204. ISBN 83-88903-37-3
  • O wyobraźnię miłosierdzia, Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2004, ss. 91. ISBN 83-88903-46-2
  • W trosce o świat. Modlitwy misyjne, Wydawnictwo Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2004, ss. 112. ISBN 83-7168-915-2
  • Codzienne życie dojrzałych chrześcijan, Wydawnictwo Królowej Pokoju, Wrocław 2005, ss. 86. ISBN 83-920148-1-2
  • Listy Ojca Świętego Jana Pawła II do wszystkich kapłanów Kościoła na Wielki Czwartek (1979–1997), Kraków 2005, ss. 331. ISBN 83-8724-323-X
  • Duchowość małżeńska w nauczaniu Jana Pawła II, (rozprawa habilitacyjna) Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2005, ss. 437. (I wydanie: Kraków 2005 ISBN 83-88903-84-5; II wydanie: Kraków 2007 ISBN 978-83-7485-021-6; III wydanie: Kraków 2012 ISBN 978-83-7485-171-8).
  • Intorno al cammino verso la santità, Papieski Wydział Teologiczny, Wrocław 2012, ss. 114. ISBN 83-920148-8-X
  • Małżeństwo w Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, Papieski Wydział Teologiczny. Katedra Teologii Małżeństwa i Rodziny, Wrocław 2012, ss. 91. ISBN 978-83-60370-99-5
  • Źródła Duchowości Małżeńskiej, III. Magisterium Kościoła Katolickiego: 1. Synod w Elwirze – Leon XIII (306-1879), Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2012, ss. 339. Seria: ISBN 978-83-7485-182-4; tom: ISBN 978-83-7485-183-1
  • Źródła Duchowości Małżeńskiej, III: Magisterium Kościoła Katolickiego: 2. Leon XIII-Pius XI (1888–1938), Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2012, ss. 397. Seria: ISBN 978-83-7485-182-4; tom: ISBN 978-83-7485-184-8
  • Elementy duchowości w liturgicznych obrzędach sakramentu małżeństwa w Kościele Zachodnim (książka profesorska), Papieski Wydział Teologiczny, Wrocław 2012, ss. 555. ISBN 978-83-63642-02-0
  • Wasze małżeństwo to wiele więcej, niż myślisz, Kraków 2014, ss. 205 ISBN 978-83-7485-227-2
  • Kontekst teologiczny synodalnych dyskusji o małżeństwie i rodzinie, Wrocław 2020, ss. 700 ISBN 978-83-63642-99-0
  • Podstawy katolickiego myślenia o małżeństwie, Wrocław 2022, ss. 166 ISBN 978-83-63642-98-3

Wybrane tłumaczenia

  • Konstytucje Sióstr Św. Rodziny z Bordeaux, Maison Générale des Soeurs de la Sainte Familie de Bordeaux, Rzym 1987, ss. 170.
  • Papieska Rada ds. Rodziny, Przygotowanie do Sakramentu Małżeństwa, (tłum. i posłowie), Wydawnictwo TUM, Wrocław, 2000, ss. 83. ISBN 83-8696-899-0
  • Kongregacja Nauki Wiary, Ardens felicitatis desiderium, (tłum. i posłowie), Wydawnictwo TUM, Wrocław 2003, ss. 55. ISBN 83-88301-44-6
  • Siostry klaryski, Jak niezmącone źródło. Medytacje o św. Klarze, Wydawnictwo OO. Franciszkanów, Niepokalanów 2003, ss. 72. ISBN 83-87638-62-5
  • Piotr Molla, Bł. Joanna Beretta Molla. Świadectwo męża, w: Sprawy Rodziny 2000, nr 54, s. 76-86.
  • Papieska Rada ds. Rodziny, Rodzina a ludzka prokreacja, Fundacja Vita Familiae, Warszawa 2008, ss. 70.ISBN 83-913626-5-5
  • Kongregacja ds. Duchowieństwa, Adoracja eucharystyczna w intencji uświęcenia kapłanów oraz duchowe macierzyństwo, Wydawnictwo Sióstr Loretanek, Warszawa 2008, ss. 64. ISBN 978-83-7257-340-7
  • Papieska Rada ds. Rodziny, Rodzina szkołą wartości ludzkich i chrześcijańskich. Katechezy przygotowawcze do VI Światowego Spotkania Rodzin, Fundacja Vita Familiae, Łomża 2008, ss. 24.

Przypisy

  1. ↑ Zob. Dyplom promocji na lektora, 8 XII 1971.
  2. ↑ Zob. Idę przez świat. Śpiewnik, Markowice 1977, s. 26; Ks. Stanisław Wódz OMI, Uwielbiajmy Pana, Kodeń 2007, s. 90-91, 138-139, 144-145, 169-177, 185-186, 195-196, 218-219, 226-227
  3. ↑ Zob. Kazimierz Lubowicki, Teczka z materiałami na obchody 50 rocznicy ogłoszenia św. Teresy Patronką Misji i Misjonarzy, Poznań 1977. Archiwum Prowincjalne OMI, Poznań, ul. Ostatnia 14, teczka: Lubowicki
  4. ↑ Zob. Kazimierz Lubowicki, W hołdzie naszej Matce, Maryi Niepokalanej. Kalendarz Misyjny polskich Misjonarzy Oblatów M.N., Vaudricourt 1980, s. 31; Głosić ewangelię ubogim – wezwanie ciągle aktualne. Kalendarz…, Limburg 1981, s. 31; To, co dla niego było najważniejsze. Kalendarz..., Limburg 1982, s. 31; Apostolstwo świeckich – znak i potrzeba naszych czasów. Kalendarz..., Limburg 1983, s. 31.
  5. ↑ Zob. np. Kazimierz Lubowicki, Bez specjalnych możliwości, w: List nr 6, s. 3; Alfabet pojęć: Pomoc, tamże, s. 8; A jednak, Marto..., tamże, nr 7, s. 4; Dziecko, tamże nr 10, s. 2-3; List, na który trzeba odpowiedzieć, tamże nr 19, s. 2.
  6. ↑ Zob. Kazimierz Lubowicki OMI, Kielich, który jest wezwaniem (do użytku wewnętrznego), Komisja Episkopatu ds. duszpasterstwa kobiet, Warszawa 1982, ss. 32.
  7. ↑ Zob. [Kazimierz Lubowicki], Od Redakcji, „Misyjne Drogi” 1983, nr 1, s. 1.
  8. ↑ Zob. Dyplom nr 483 z 15 VI 1984
  9. ↑ Zob. Personel des Missionnaires Oblats de Marie Immaculee, Rome 1990.
  10. ↑ Zob. Dyplom Reg. I, fol. 42/3 z 16 VI 1987
  11. ↑ Zob. Dyplom Reg. I, fol. 11/8 z 8 XII 1990
  12. ↑ Zob. Zaświadczenie l.dz. 392/2000/T
  13. ↑ Zob. Dyplom nr 33 z 10 X 2006
  14. ↑ Zob. Dekret N. 1215/2008
  15. ↑ Zob. Nominacja l.dz.116/R/09
  16. ↑ Zob. Pismo Nr BCK-I-P-922/2012 z 25 lutego 2013
  17. ↑ Zob. Dyplom l.dz. 19/R/2013
  18. ↑ Zob. Nominacja l.dz.10/S/2014
  19. ↑ Wrocławski zakonnik „kontrolował postawy, myśli i uczucia”. Oblaci rozwiązują jego wspólnotę - Więź [online], wiez.pl, 30 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-02].
  20. ↑ Zob. Czwarta strona okładki następujących książek: Zakochać się w Bogu, Duchowość małżeńska..., Elementy duchowości w liturgicznych obrzędach...
  21. ↑ List SEP – D/2.8.1-1 z 4 X 2012.
  22. ↑ Synod biskupów – o. Lubowicki OMI konsultorem KEP [online], www.zyciezakonne.pl [dostęp 2016-05-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-02].
  23. ↑ Powołanie i misja rodziny w Kościele i świecie współczesnym, Wydawnictwo M, Kraków 2015, s. 119.
  24. ↑ :: Episkopat.pl :: Informacje KEP :: 8 kwietnia – prezentacja adhortacji ,,Amoris Laetitia" [online], episkopat.pl [dostęp 2016-05-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-04].
  25. ↑ Abp Kupny J., Dekret powołujący Komisję Teologiczną II Synodu Archidiecezji Wrocławskiej, l.dz. 410/2024.
  26. ↑ Nominacja l.dz.9/R/2008 z 28 I 2008
  27. ↑ Kardynał Gerhard Ludwig Müller. Prefekt Kongregacji Nauki Wiary. Doktor honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, Wrocław 2015, s. 25-37
  28. ↑ Wrocławski zakonnik „kontrolował postawy, myśli i uczucia”. Oblaci rozwiązują jego wspólnotę - Więź [online], wiez.pl, 30 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-02].
  29. ↑ odczyt 16.01.2013
  30. ↑ Laureaci Madalu „Mater Verbi” 2005
  31. ↑ W rytm bossa novy - swidnica.gosc.pl [online], swidnica.gosc.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).

Linki zewnętrzne

  • Kazimierz Lubowicki w Systemie POL-on MNiSW
  • O. prof. dr hab. Kazimierz Lubowicki OMI, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-01-16].
  • Strona Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.