Kazimierz Soldenhoff

Kazimierz Soldenhoff
Ilustracja
major kk major kk
Data i miejsce urodzenia

16 grudnia 1892
Nowe Miasto nad Pilicą

Data i miejsce śmierci

6 stycznia 1938
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1914–1938

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

1 Pułk Strzelców Polskich
55 pułk piechoty
DOK IX
Oddział IV SG
Szefostwo Komunikacji Wojskowych
Korpus Kontrolerów

Stanowiska

dowódca kompanii
dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941) Złoty Krzyż Zasługi (II RP) Medal Niepodległości Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

Kazimierz Soldenhoff[a] (ur. 16 grudnia 1892 w Nowym Mieście nad Pilicą, zm. 6 stycznia 1938 w Warszawie) – żołnierz armii rosyjskiej, I Korpusu Polskiego, major korpusu kontrolerów Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, baron[1], kawaler Orderu Virtuti Militari.

Grób Kazimierza Soldenhoffa na cmentarzu powązkowskim w Warszawie

Życiorys

Urodził się 16 grudnia 1892[b] w rodzinie Jana i Aldony z Kozłowskich[4]. Był młodszym bratem Maksymiliana (1890–1940)[3]. Absolwent Politechniki w Liège. Zmobilizowany w 1914 do armii rosyjskiej[5]. Następnie od sierpnia 1917 jako dowódca 7. kompanii 1 pułku strzelców polskich w I Korpusie Polskim w Rosji[5]. Brał aktywny udział w walkach z bolszewikami od 20 do 22 stycznia 1918 pod Rohaczowem i Tosczycą w ramach walk o Bobrujsk w których został ranny. Za tę postawę w walce został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Od października 1919 w odrodzonym Wojsku Polskim. Służył w 14 Dywizji Piechoty. Był dowódcą kompanii w 55 pułku piechoty[5]. Wraz z 14 Dywizją walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej[5].

Po zakończeniu wojny dowódca II batalionu w 60 pułku piechoty[5]. W kwietniu 1923 w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu[6]. 1 listopada 1924 został przydzielony do macierzystego 60 pp z równoczesnym odkomenderowaniem na roczny kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie[5][7]. 1 grudnia tego roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty[8][9]. Z dniem 15 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu na stanowisko dowódcy II batalionu[10][11]. W listopadzie 1926 został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego, pozostając oficerem nadetatowym 59 pp[12][13]. 23 grudnia 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku[14]. W marcu 1931 został przeniesiony do Szefostwa Komunikacji Wojskowej[15][16]. W marcu 1932 został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów kontrolerów i przydzielony do Korpusu Kontrolerów[5][17][18]. Był członkiem Oficerskiego Yacht Klubu RP[19]. Zmarł 6 stycznia 1938. Został pochowany w grobie rodzinnym na Starych Powązkach (kwatera 47-1-20)[20]. Pośmiertnie został mianowany na stopień podpułkownika w korpusie kontrolerów[21].

Życie prywatne

Żonaty z Haliną Zdrojewską. Mieli dwoje dzieci: Krystynę (ur. 1931, żona Gerwazego Świderskiego[22]) i Jana (ur. 1933)[23][3][1].

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 140 wymienia nazwisko „Sondenhoff”.
  2. ↑ W sierpniu 1931 sprostowano datę urodzenia mjr. dypl. Kazimierza Soldenhoffa z „6 grudnia 1892” na „16 grudnia 1892”[2]. Bogusław Polak, jako datę urodzenia podał 15 grudnia 1895[3].
  3. ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 140, wg autora był odznaczony Krzyżem Niepodległości.

Przypisy

  1. 1 2 Nekrolog ↓.
  2. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 256.
  3. 1 2 3 4 5 Polak (red.) 1991 ↓, s. 140.
  4. ↑ Kolekcja VM ↓, s. 1.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 109, 296, 405.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 78 z 12 sierpnia 1924 roku, s. 444.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 734.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 268, 350.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 106 z 15 października 1925 roku, s. 572.
  11. ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 11.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 50 z 24 listopada 1926 roku, s. 413.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 121, 174.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku. Dodatek Nr 1, s. 4.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 97.
  16. ↑ Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 9.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 227.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 294, 433.
  19. ↑ Nekrologi ↓.
  20. ↑ Cmentarz Stare Powązki: SOLDENHOFFOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-04-25].
  21. ↑ Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 421.
  22. ↑ Łukasz Cichy: 100 lat temu urodził się płk prof. dr hab. Gerwazy Świderski. Poznajcie jego barwne losy!. krotoszyn.naszemiasto.pl, 14 maja 2020. [dostęp 2021-05-11].
  23. ↑ Polak (red.) 1993 ↓, s. 198.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 22 czerwca 1922 roku, s. 457.
  25. ↑ Odznaczenia korpusów i oddziałów wschodnich., „Żołnierz Polski” (23 (302)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 4 czerwca 1922, s. 16 [dostęp 2025-11-13], Cytat: Soldenhoff Kazimierz.
  26. ↑ M.P. z 1931 r. Nr 64, poz. 101 (ISAP) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”.
  27. ↑ M.P. z 1933 r. Nr 63, poz. 81 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 listopada 1933 roku, s. 287.
  29. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 121.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.