Kenneth Bryan Raper

Kenneth Bryan Raper (ur. 11 lipca 1908, zm. 15 stycznia 1987) – amerykański mykolog.

Wychował się w Welcome w hrabstwie Davidson w Karolinie Północnej. Był tak dobrym uczniem, że z klasy szóstej przeszedł od razu do klasy ósmej. W 1925 roku zapisał się na Uniwersytet Karoliny Północnej w Chapel Hill^[1]. Otrzymał roczną pomoc w wysokości 260 dolarów, co umożliwiło mu ukończenie w 1929 roku studiów licencjackich. Po nich zatrudnił się w Zakładzie Mikrobiologii Gleby w Departamencie Rolnictwa w Waszyngtonie. Tam poznał i poślubił Louise Montgomery Williams. W 1931 r. uzyskał tytuł magistra na Uniwersytecie George’a Washingtona, następnie kontynuował studia na Uniwersytecie Harvarda. W 1931 roku uzyskał tutaj drugi tytuł magistra, a w 1936 roku doktorat^[1].

Po studiach na Uniwersytecie Harvarda Raper ponownie wrócił do pracy w Departamencie Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) w nowym laboratorium utworzonym w Peorii w stanie Illinois. Pracował tu nad sposobami zwiększenia wydajności produktów mleczarskich. Później wraz z angielskimi mykologami Howardem Floreyem i Normanem Heatleyem z Uniwersytetu Oksfordzkiego pracowali nad sposobem zwiększenia wydajności w produkcji penicyliny. Dzięki współpracy z innymi grupami naukowców w Stanach Zjednoczonych zidentyfikowano bardziej wydajne szczepy i wyprodukowano wystarczającą ilość penicyliny, aby udostępnić ją wojskom alianckim przed lądowaniem w Normandii^[1].

Po wojnie Raper pozostał w Peorii, gdzie łączył pracę dydaktyczną z nauczaniem na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign. W 1953 roku wraz z rodziną przeniósł się do Madison w stanie Wisconsin i rozpoczął pracę na Uniwersytecie Wisconsin-Madison. Prowadził tu m.in. badania nad śluzowcami z rodziny Dictyosteliaceae. W 1979 roku w stopniu profesora przeszedł na emeryturę^[1].

Raper najbardziej znany jest ze swoich prac nad trzema grupami organizmów. W 1945 roku, wspólnie z Charlesem Thomem, wydał podręcznik „Manual of the Aspergilli”, w którym opublikował ich wcześniejsze prace na temat rodzaju Aspergillus. Odegrał kluczową rolę w badaniu wielu szczepów Penicillium i ich zastosowania w produkcji penicyliny, opisał również śluzowca Dictyostelium discoideum, który stał się organizmem modelowym do badań naukowych. Wspierał i kontrolował również późniejsze prace swoich studentów nad różnorodnością gatunków rodziny Dictyosteliaceae^[1].

Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jego nazwisko Raper^[2] (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów).