Khadidja Hamdi

Ukończyła studia na Université d'Oran, zdobywając dyplomy z literatury i filozofii^[3].

Należała do Frontu Polisario, partii politycznej oraz organizacji niepodległościowej. Jest również działaczką jej kobiecej frakcji – Unión Nacional de Mujeres Saharauis (UNMS)^[4][3].

W 2001 była członkinią parlamentu kraju – Saharyjskiej Rady Narodowej^[5]. W 2003 jako pierwsza dama przewodniczyła delegacji zachodniosaharyjskiego parlamentu do Algierii^[6]. Nie znalazła się na liście osób, które wygrały w wyborach w Saharze Zachodniej w 2020 roku^[7].

Pełniła funkcję ministry kultury Saharyjskiej Arabskiej Republiki Demokratycznej od co najmniej 2009 roku w administracji Muhammada Abd al-Azizego. Chatriego ad-Dauha oraz Ibrahima Ghaliego^{[8][9][10][11]}. W 2014 roku była jedną z czterech kobiet we władzach kraju^[9].

W 2013 skrytykowała władze Maroka za cenzurowanie mediów w trakcie procesu 24 zachodniosaharyjskich więźniów^[12].

Przez wiele dekad angażowała się we wspieranie działań pomocowych dla uchodźców, zarówno w ramach działań ministerialnych oraz prywatnie^[9][13]. Była przewodniczącą delegacji Sahary Zachodniej w trakcie wielu konferencji i wydarzeń poświęconych kulturze arabskiej oraz afrykańskiej, a także prawom człowieka i prawom kobiet^[14][10][15]. Należała do l'Union nationale des femmes sahraouies, stowarzyszenia zachodniosaharyjskich działaczek na rzecz praw kobiet^[15][4]. W 2003 roku jako pierwsza dama przewodniczyła delegacji zachodniosaharyjskiego parlamentu do Algierii^[6]. Była autorką książek^[16].

W 2011 roku Hamdi oraz Mohamed Lamine El Bouhali, ówczesny minister obrony, zostali oskarżeni o złe zarządzanie majątkiem kraju oraz marnowanie międzynarodowych darowizn humanitarnych^[17].

Jej mężem był Muhammad Abd al-Aziz, drugi prezydent Saharyjskiej Arabskiej Republiki Demokratycznej w latach 1976–2016 (do swojej śmierci)^[9]. Miała szóstkę dzieci^[3].