Kiczera Dydiowska
| Państwo | |
|---|---|
| Pasmo | |
| Wysokość |
799 m n.p.m. |
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich  | |
Położenie na mapie Karpat  | |
Położenie na mapie Beskidów Wschodnich  | |
 49°10′08″N 22°44′01″E/49,168889 22,733611 | |
Kiczera Dydiowska – zalesiony szczyt o wysokości 799 m n.p.m. w Bieszczadach Zachodnich.
Stanowi zakończenie ramienia odgałęziającego się od grzbietu Bukowego Berda w szczycie Widełek (1016 m) i biegnącego w kierunku północnym przez Dział (881 m), a następnie w kierunku północno-wschodnim w głąb wielkiego zakola Sanu w Dydiowej[1]. Po stronie północno-zachodniej, za Sanem (którym biegnie tu granica państwowa), w podobnym jego zakolu już na terenie Ukrainy, wznosi się Kiczera Popowa (706 m n.p.m.)[2].
Kiczera Dydiowska łączy się z Działem szerokim, pokrytym łąkami siodłem Bortyszcza (654 m n.p.m.), którego południowo-wschodnie stoki opadają ku dolinie płynącego zaledwie 20 m niżej potoku Mucznego. Cały masyw Kiczery Didiowskiej znajduje się w granicach Parku Krajobrazowego Doliny Sanu[2].
Masyw budują różnego rodzaju oligoceńskie piaskowce i łupki, w tym specyficzne piaskowce z Kiczery Dydiowskiej, zaliczane do warstw krośnieńskich[3]. Na północnym zboczu, poniżej szczytu, znajduje się jedna z większych bieszczadzkich jaskiń – Dydiowska Jama[4].
Przypisy
- ↑ Mapa Geoportalu (pl.). [dostęp 2026-05-29].
- 1 2 Mapa turystyczna. [dostęp 2026-05-29].
- ↑ T. Malata, M. Jankowski, K. Żytko, Szczegółowa mapa geoligiczna Polski 1:50 000. Ark. 1066 - Lutowiska, Warszawa: Państwowy Instytut Geologiczny, 2006, ISBN 978-83-7863-711-0 [dostęp 2026-05-29].
- ↑ Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2018-02-23] (pol.).
