Kimberly Kagan
 Kimberly Kagan w Kabulu, 2010 | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Zawód, zajęcie |
historyczka wojskowości, analityczka |
| doktor historii | |
| Specjalność: historia wojskowości, polityka bezpieczeństwa | |
| Alma Mater | |
| Praca zawodowa | |
| Instytucja | |
| Stanowisko |
założycielka i prezes |
| Okres zatrudn. |
od 2007 |
| Strona internetowa | |
Kimberly Ellen Kagan (ur. 1972) – amerykańska historyczka wojskowości i analityczka polityki bezpieczeństwa, założycielka i prezes Institute for the Study of War w Waszyngtonie. Wykładała m.in. w West Point, na Uniwersytecie Yale, Uniwersytecie Georgetown i American University w Waszyngtonie[1][2].
Wykształcenie i praca akademicka
Ukończyła studia licencjackie z cywilizacji klasycznej na Uniwersytecie Yale, gdzie uzyskała także stopień doktora historii. Była National Security Fellow w Olin Institute for Strategic Studies na Uniwersytecie Harvarda w latach 2002–2003 oraz Olin Postdoctoral Fellow in Military History w programie International Security Studies na Uniwersytecie Yale w latach 2004–2005[1].
Wykładała w Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point, na Uniwersytecie Yale, Uniwersytecie Georgetown i American University[1][2].
Działalność
W 2007 założyła Institute for the Study of War, amerykański think tank zajmujący się analizą konfliktów zbrojnych, polityki bezpieczeństwa i spraw wojskowych[1].
Kagan uczestniczyła w pracach zespołów doradczych związanych z amerykańskimi operacjami w Iraku i Afganistanie. W październiku 2008 i 2009 brała udział w pracach Joint Campaign Plan Assessment Team dla Multi-National Force–Iraq i U.S. Mission–Iraq. W styczniu 2009 uczestniczyła w przeglądzie strategicznym CENTCOM, a w czerwcu i lipcu 2009 była członkinią zespołu oceny strategicznej generała Stanleya McChrystala w Kabulu[1].
W latach 2010–2011 przebywała w Afganistanie jako cywilna doradczyni dowództwa ISAF, pracując przy projektach specjalnych dla generałów Davida Petraeusa i Johna Allena[2]. W 2012 „The Washington Post” opisał jej i Fredericka Kagana współpracę z Petraeusem jako nietypowy model dostępu cywilnych analityków do dowództwa i informacji wojskowych[3].
W latach 2013–2016 była współpracowniczką Working Group on the Role of Military History in Contemporary Conflict w Hoover Institution[2].
Publikacje
Jest autorką książek The Eye of Command oraz The Surge: A Military History, a także redaktorką tomu The Imperial Moment[1][2]. Publikowała również teksty m.in. w „The Wall Street Journal”, „The New York Times” i „Foreign Policy”[1].
Wybrane publikacje:
Wyróżnienia
Za służbę jako cywilna wolontariuszka podczas misji w Afganistanie została wyróżniona przez przewodniczącego Kolegium Połączonych Szefów Sztabów admirała Mike’a Mullena Distinguished Public Service Award, najwyższym wyróżnieniem przyznawanym przez przewodniczącego osobom cywilnym niezatrudnionym w Departamencie Obrony Stanów Zjednoczonych[2].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Dr. Kimberly Kagan. Spirit of America. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Kimberly Kagan. Hoover Institution. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).
- ↑ Rajiv Chandrasekaran: Civilian analysts gained Petraeus's ear while he was commander in Afghanistan. The Washington Post, 2012-12-19. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).
- ↑ The Eye of Command. University of Michigan Press. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).
- ↑ The Surge: A Military History. Encounter Books. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).