Kira Gołowko

Kira Gołowko

Imię i nazwisko	Кира Николаевна Головко
Data i miejsce urodzenia	11 marca 1919 Jessentuki
Data śmierci	16 sierpnia 2017
Odznaczenia

Kira Nikołajewna Gołowko (ros. Кира Николаевна Головко; ur. 11 marca 1919 w Jessentukach, zm. 16 sierpnia 2017^[1]) – radziecka i rosyjska aktorka teatralna i filmowa.

W 1937 ukończyła fakultet literatury rosyjskiej w Instytucie filozofii, literatury i sztuki. W 1938 została przyjęta do zespołu pomocniczego Moskiewskiego Teatru Artystycznego (MChAT).

W 1950 opuściła MChAT, od 1954 była aktorką Kaliningradzkiego Teatru Dramatycznego. Do MChAT-u powróciła w 1957, pracowała tam do 1985^[2].

Od 1958 była wykładowcą w szkole – studio przy MChAT – jej wychowankowie to m.in. Natalia Jegorowa, Borys Niewzorow, Nikołaj Karaczeńcow.

Wdowa po admirale Arsieniju Gołowko, byłym dowódcy flotylli i flot.

Córka Natalia Gołowko została również aktorką, a syn Michaił Gołowko komandorem w rosyjskiej Marynarce Wojennej.

Pochowana na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie^[3].

MChAT:

• 1938 – Siniaja ptica – Mołoko
• 1943 – Na dnie (M. Gorki) – Natasza
• 1944 – Ostatnie dni (M. Bułchakow) – Natalia Puszkina
• 1944 – Car Fiodor Joannowicz (A. Tołstoj) – Kniazinia Mścisławska
• 1957 – Anna Karenina (L. Tołstoj) – Dolli
• 1958 – Trzy siostry (A. Czechow) – Olga
• 1960 – Śmierć komiwojażera (A. Miller) – Linda Loman
• 1977 – Iwanow (A. Czechow) – Zinaida Sawwiszna
• 2004 – Kotki-myszki (István Örkény) – Adelajda Brukner

Teatr „Sfera”:

• 1982 – Przed lustrem według W. Kawierina)
• 1985 – Romans teatralny (M. Bułchakow)

• 1964: Przewodniczący
• 1967: Wojna i pokój – Hrabina Rostowa

• Nagroda Stalinowska (1947, za film Glinka)
• Order Przyjaźni (23 października 1998)
• Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV stopnia (15 września 2003)
• Zasłużona Artystka RSFSR (26 października 1948)
• Ludowa Artystka RSFSR (7 lutego 1957)