Klara Mirska
| Data i miejsce urodzenia |
1 października 1901 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
9 stycznia 1990 |
Klara Mirska z domu Fichman (jid. קלאַרע מירסקאַ, ur. 1 października 1901 w Warszawie, zm. 9 stycznia 1990 w Kopenhadze) – polska pisarka żydowskiego pochodzenia.
Życiorys
Urodziła się w Warszawie, w zamożnej rodzinie żydowskiej - potem zbankrutowanej ojciec z Besarabii, matka popełniła samobójstwo 1907 roku[1].
Okres II wojny światowej spędziła w Związku Radzieckim, skąd wróciła jako repatriantka w 1945.
W latach 1945–1949 była zatrudniona w charakterze referentki i pracowniczki naukowej najpierw w Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej[2], a po jej przekształceniu w 1947 roku w Żydowski Instytut Historyczny, w jego łódzkim oddziale.
W 1968 roku po antysemickiej nagonce, będącej następstwem wydarzeń marcowych wyemigrowała do Danii i osiadła w Kopenhadze, gdzie zmarła. Została pochowana obok męża Michała (1902–1994) i córki Mai Zelman (1927–1964) na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 8)[3].
Publikacje
- W cieniu wiecznego strachu (Wspomnienia), Paryż 1980.
Przypisy
- ↑ W cieniu wiecznego strachu [online], getto.pl [dostęp 2025-07-29].
- ↑ Agnieszka Haska, „Zbadać i wyświetlić”. Centralna Żydowska Komisja Historyczna (1944–1947) , „Zagłada Żydów. Studia i Materiały”, 13, 2017, s. 120, DOI: 10.32927/ZZSiM.352, ISSN 1895-247X.
- ↑ Grób Klary Mirskiej w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie