Klasztor Amelungsborn

Klasztor Amelungsborn
Kloster Amelungsborn
Ilustracja
Widok z południa
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Dolna Saksonia

Miejscowość

Negenborn

Kościół

rzymskokatolicki (1135–1568)
Ewangelicki w Niemczech (od 1568)

Właściciel

Cystersi

Fundator

Siegfried IV von Northeim

Styl

romanizm, gotyk

Data budowy

1135–1158

Położenie na mapie Dolnej Saksonii
Mapa konturowa Dolnej Saksonii, na dole znajduje się punkt z opisem „Klasztor Amelungsborn”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, w centrum znajduje się punkt z opisem „Klasztor Amelungsborn”
Ziemia51°53′43″N 9°35′38″E/51,895278 9,593889
Strona internetowa

Klasztor Amelungsborn (niem. Kloster Amelungsborn) – dawne opactwo cystersów znajdujące się w granicach niemieckiej gminy Negenborn.

Historia

Klasztor został założony w 1135 roku przez cystersów z opactwa Kamp za sprawą Siegfrieda IV von Northeima[1][2]. Zabudowania klasztorne konsekrował w 1145 roku biskup Hildesheimu Bernhard I, a w 1158 roku ukończono budowę romańskiej bazyliki[1]. Zakonnicy z Amelungsborn zasiedlili klasztory Riddagshausen (w 1145 roku) i Doberan (w 1171 roku)[2]. W 1272 roku w doszło do buntu braci świeckich i ich ucieczki z klasztoru. Sytuację w opactwie próbowali poprawić opaci klasztorów Morimond i Kamp. Nowych braci świeckich przyjmowano ponownie od 1279 roku. Pod koniec XIII wieku liczba zakonników osiągnęła szczytową liczbę 50 mnichów i 90 braci. W tamtym okresie wzniesiono nowe prezbiterium kościoła oraz krużganek. Prezbiterium konsekrowano 15 października 1309, rok wcześniej rozpoczęto budowę nowego budynku bramnego. W 1332 roku rozpoczęto budowę tzw. starego domu opata. W 1504 roku dawny budynek braci świeckich przebudowano na nowy dom opata. W następnych latach klasztor popadał w coraz większe problemy finansowe. W 1542 roku kompleks został splądrowany przez najemników związku szmalkaldzkiego[1].

W 1568 roku placówka przeszła w ręce protestantów[2], rok później założono tu szkołę łacińską[1]. W 1598 roku na dachu kościoła klasztornego wzniesiono nową, smukłą sygnaturkę. Zabudowania zostały splądrowane w 1625 roku, podczas wojny trzydziestoletniej, a w latach 1631–1632 zakonnicy zostali wypędzeni z opactwa przez wojska szwedzkie. W 1684 roku sygnaturka kościoła spłonęła, zastąpiono ją niższą, barokową konstrukcją[1]. Siedzibę uczelni w 1760 roku przeniesiono do Holzminden. Opactwo zostało zlikwidowane w 1803 roku, podczas okupacji napoleońskiej, przez następne lata jedynym reprezentantem klasztoru była osoba nosząca tytuł honorowy opata Amelungsborn[2]. Kościół klasztorny wyremontowano w latach 1874–1896. Kompleks uległ zniszczeniom podczas amerykańskiego nalotu 8 kwietnia 1945, odrestaurowaną świątynię konsekrowano 12 lipca 1959[1]. W 1960 roku opatem został mianowany Christhard Mahrenholz, który reaktywował klasztor jako luterańską wspólnotę religijną[2]. W 1969 roku zainstalowano 23-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Karl Schuke Berliner Orgelbauwerkstatt[3]. Kościół wyremontowano w latach 2007–2009, a w 2016 roku wzniesiono nową sygnaturkę[2].

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Geschichte des Klosters - angenähert - historisches-museum-hellental.de [online], historisches-museum-hellental.de [dostęp 2026-02-12].
  2. 1 2 3 4 5 6 Kloster Amelungsborn – Geschichte und Auftrag [online], www.kloster-amelungsborn.de [dostęp 2026-02-12] (niem.).
  3. ↑ Negenborn/Amelungsborn, Zisterzienserkloster – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2026-02-13] (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.