Klasztor Buchau

Klasztor Buchau
Reichsstift Buchau
	; Widok z południowego zachodu
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Badenia-Wirtembergia
Miejscowość	Bad Buchau
Kościół	rzymskokatolicki
	Obiekty sakralne
Kolegiata	śś. Korneliusza i Cypriana
Styl	klasycyzm
Data budowy	ok. 770
Data zamknięcia	1802
	Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii Klasztor Buchau
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor Buchau
	48°04′03″N 9°36′40″E/48,067500 9,611111

Klasztor cesarski w Buchau (niem. Reichsstift Buchau) – dawny klasztor kanoniczek znajdujący się w niemieckim mieście Bad Buchau. Kolegiata pw. świętych Korneliusza i Cypriana jest współcześnie siedzibą rzymskokatolickiej parafii^[1].

Historia

Klasztor został założony około 770 roku przez Adelindis von Buchau, córkę księcia Hildepranda i założycielkę term w Buchau, w miejscu śmierci swojego męża, Attona, w walce z Hunami^[2]. Prawdopodobnie był to klasztor benedyktynek^[3]. Około 1000 roku wzniesiono kościół klasztorny, który w 1032 roku został zniszczony przez pożar. Na jego miejscu wzniesiono trójnawową bazylikę, którą przebudowano w okresie gotyku^[2]. W XV wieku placówkę przejęła wspólnota kanoniczek pochodzących z rodów szlacheckich^[3]. W XVI wieku klasztor uzyskał status klasztoru cesarskiego. Kompleks został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej, odbudowę ukończono w 1657 roku. W 1747 roku Johann Caspar Bagnato zaprojektował nowe zabudowania klasztorne (m.in. skrzydło opatki)^[1], a w latach 1774–1776 kolegiatę gruntownie przebudowano w stylu klasycystycznym wg projektu Pierre’a Michela d’Ixnarda^[4].

Placówkę zlikwidowano w 1802 roku, w okresie sekularyzacji, a kompleks przejęli książęta Thurn und Taxis. W 1806 roku kolegiatę przekształcono w miejski kościół parafialny^[4]. W 1937 roku zabudowania sprzedano nazistowskiej organizacji. Kościół wyremontowano w latach 1938–1940. Po zajęciu klasztoru przez wojska francuskie przeszedł on na własność diecezji Rottenburga, która utworzyła w nim sanatorium dziecięce prowadzone przez Caritas. W latach 1956–1957 świątynię ponownie wyremontowano, a w 1967 przebudowano jego zachodnią część w związku z instalacją nowych organów. W 1986 roku kompleks przeszedł w ręce prywatne^[2].