Klasztor Kaisheim

Klasztor Kaisheim
Kloster Kaisheim
	; Widok z lotu ptaka
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Bawaria
Miejscowość	Kaisheim
Kościół	rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru	Opactwo
Właściciel	Cystersi
Data budowy	1134
Data zamknięcia	1802
	Położenie na mapie Bawarii Klasztor Kaisheim
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor Kaisheim
	48°46′01″N 10°47′55″E/48,766944 10,798611

Klasztor Kaisheim (niem. Kloster Kaisheim) – dawne opactwo zakonu cystersów znajdujące się w niemieckiej gminie Kaisheim. Od 1816 roku w dawnym kompleksie funkcjonuje zakład karny.

Historia

W 1133 roku graf Heinrich II von Graisbach-Lechsgemünd udostępnił cystersom ziemię pod budowę opactwa^[1]. Klasztor został założony w roku 1134 przez zakonników z alzackiego klasztoru Lucelle^[2]. W 1183 konsekrowano kościół klasztorny. Rozkwit gospodarczy umożliwiły w XIII wieku liczne darowizny^[1]. Cystersi utrzymywali się z działalności winiarskiej. Handel prowadzono dzięki kamienicom należącym do opactwa, które zakupiono w miastach takich jak: m.in. Nördlingen, Ulm, Ingolstadt, Augsburg, Esslingen i Heilbronn^[3]. W 1273 roku z Kaisheimu założyli klasztor Stams w Tyrolu^[4].

1 września 1352 wmurowano kamień węgielny pod budowę nowego kościoła klasztornego, konsekrował go 3 listopada 1387 biskup Augsburga Burkhard von Ellerbach. Powstała bazylika z transeptem, długa na 80,5 m, szeroka na 27,7 m i wysoka na 24 m. W 1459 roku wzniesiono wieżę nad skrzyżowaniem naw. Świątynię niszczyły pożary wywołane uderzeniami piorunów w latach 1469, 1543 i 1602^[5]. W latach 1716–1721 kompleks przebudowano w stylu barokowym^[6], a w latach 1789–1790 wieżę kościelną przykryto nowym hełmem^[5].

W 1802 roku placówkę zsekularyzowano. Zabudowania klasztorne służyły jako koszary wojsk bawarskich, korzystali z nich również franciszkanie^[7]. Kościół klasztorny został świątynią parafialną^[8]. W 1816 roku utworzono tu zakład karny^[7]. W 1862 roku utworzono 51 jednoosobowych cel w północnym skrzydle, a w 1895 roku wzniesiono nowy budynek więzienny. Funkcjonowały tu warsztaty: tkackie, szewskie, metalurgiczne, krawieckie, snycerskie i złotnicze^[9]. W 1945 roku osiągnięto szczytową liczbę więźniów, wynoszącą 2319 osób, z których 950 było obcokrajowcami. 793 osadzonych zwolniono po wyzwoleniu klasztoru przez wojska amerykańskie 25 kwietnia 1945, a 83 funkcjonariuszy usunięto ze służby z powodu nazistowskich powiązań^[10]. Od czasów remontu i rozbudowy z lat 1996–1999 znajdują się tu 404 cele jednoosobowe i 197 cel wieloosobowych^[11].