Klasztor Malchow

Klasztor Malchow
Kloster Malchow
	; Kościół klasztorny
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Meklemburgia-Pomorze Przednie
Miejscowość	Malchow
Kościół	rzymskokatolicki (do 1572)
Właściciel	Magdalenki
Styl	neogotyk (kościół)
Data budowy	1298
Data zamknięcia	1572
	Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego Klasztor Malchow
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor Malchow
	53°28′18″N 12°25′55″E/53,471667 12,431944

Klasztor Malchow (niem. Kloster Malchow) – dawny klasztor sióstr magdalenek znajdujący się w niemieckim mieście Malchow, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, nad wschodnim brzegiem Malchower See. Częścią kompleksu jest m.in. neogotycki kościół klasztorny będący siedzibą Meklemburskiego Muzeum Organów.

Historia

W czasach słowiańskich, między 700 a 1200 rokiem, w miejscu dzisiejszego klasztoru założono wieś, znaną jako Alt Malchow, starszą od miasta, które powstało na przeciwległym brzegu jeziora. W 1298 roku przeniesiono tu klasztor sióstr magdalenek z Röbel/Müritz. Dzięki posiadanej ziemi uprawnej i leśnej, udziałom w młynach i prawu do połowów klasztor był w korzystniejszej sytuacji finansowej niż miasto. W 1572 roku, za sprawą reformacji, klasztor przeszedł w ręce państwa i stał się wspólnotą niezamężnych przedstawicielek meklemburskiej szlachty^[1]. W latach 1722–1730 zabudowania klasztorne przekształcono w domy szeregowe dla członkiń wspólnoty. Każdy taki budynek posiadał zwykle budynek gospodarczy i niewielki, ogrodzony ogródek^[2]. W 1819 roku na zachód od kompleksu założono cmentarz klasztorny^[3]. W 1835 roku powstała nowa plebania, a w latach 1844–1849 wzniesiono neogotycki kościół wg projektu Friedricha Wilhelma Buttela. Wspólnotę rozwiązano po I wojnie światowej, lecz jej członkinie uzyskały prawo do dożywotniego zamieszkiwania kompleksu. W 1935 roku klasztor włączono w granice miasta Malchow^[1]. W dawnym kościele klasztornym funkcjonuje Meklemburskie Muzeum Organów, największe tego typu muzeum w północnych Niemczech^[4]. Dawny refektarz służy jako Muzeum Sztuki, a w budynku z muru pruskiego mieści się Muzeum Kiek in un wunnder di, zajmujące się codziennym życiem miejscowej ludności^[1].