Klasztor Michelsberg

Klasztor Michelsberg

Kloster Michelsberg

Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Bawaria
Miejscowość	Bamberg
Kościół	rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru	Opactwo
Właściciel	Benedyktyni
Data budowy	ok. 1015
Data zamknięcia	1803
Położenie na mapie Bawarii Klasztor Michelsberg
Położenie na mapie Niemiec Klasztor Michelsberg
49°53′37″N 10°52′37″E/49,893611 10,876944

Klasztor Michelsberg (niem. Kloster Michelsberg), również Michaelsberg – dawny klasztor benedyktynów znajdujący się w niemieckim mieście Bamberg.

Klasztor został założony około roku 1015 Eberhard I, pierwszy biskup Bambergu. W 1021 roku konsekrowano pierwszy kościół klasztorny. Klasztor został nieznacznie uszkodzony podczas trzęsienia ziemi w 1117 roku, mimo niewielkich szkód bp Otton nakazał rozbiórkę kościoła i budowę nowej, większej świątyni, którą konsekrowano w 1121 roku. Opat Wolfram I zaprowadził tu idee ruchu reformatorskiego z Hirsau. W XV wieku klasztor podupadł finansowo, a w 1446 roku administrację nad zadłużonym opactwem przejął bp Anton von Rotenhan. W 1467 placówka została przyjęta do kongregacji Bursfelde. W 1492 roku strop i dach kościoła zawaliły się, odbudowę ukończono w 1495 roku. Klasztor został splądrowany w 1525 roku, podczas wojny chłopskiej w Niemczech. W 1570 odbudowano i rozbudowano go po pożarze. Kolejny pożar miał miejsce w 1610 roku, podczas odbudowy w 1612 powstała dwuwieżowa fasada, a w 1617 konsekrowano świątynię. Podczas wojny trzydziestoletniej w I połowie XVII wieku stacjonowały tu wojska szwedzkie. Kompleks przebudowano w latach 1652–1653 i 1695–1713, drugim z projektów kierował Johann Dientzenhofer. W latach 1751–1752 powstały barokowe ogrody^[1].

13 kwietnia 1803 klasztor zsekularyzowano, a w 1804 roku do kompleksu przeniesiono siedzibę szpitali św. Katarzyny i św. Elżbiety, które połączono w jedną placówkę prowadzoną przez fundację Bürgerspitalstiftung. W XIX wieku wyremontowano wyposażenie prezbiterium kościoła. W 1880 do kompleksu wprowadziły się siostry szarytki. W 1952 odrestaurowano wnętrze świątyni^[1]. W 1962 browar funkcjonujący w klasztorze zakończył działalność^[2], a w 1969 oficjalnie go zamknięto. W 1979 otwarto tu Frankońskie Muzeum Browarnictwa (niem. Fränkischen Brauereimuseums). W latach 1986–1988 wymieniono pokrycie hełmów wież. W 2002 roku ostatnie trzy szarytki opuściły klasztor, a w 2009 roku zamknięto dom spokojnej starości. Również w 2009 roku rozpoczęto generalny remont kompleksu. W 2013 roku w jednym ze skrzydeł klasztornych ulokowano miejskie instytucje^[1]. 4 lipca 2025 abp Herwig Gössl poświęcił sześć nowych dzwonów, odlanych w listopadzie poprzedniego roku w ludwisarni Rincker, które dołączyły do trzech zabytkowych dzwonów z lat 1613–1614^[3].

• 
  Widok z południowego zachodu
• 
  Widok z południa na kościół św. Michała
• 
  Widok z południowego wschodu
• 
  Fasada
• 
  Wnętrze świątyni
• 
  Organy