Klasztor Sankt Ottilien
![]() Widok z lotu ptaka | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Właściciel | |
| Założyciel klasztoru |
Andreas Amrhein |
| Data budowy |
1887–1899 |
Położenie na mapie Bawarii ![]() | |
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |
| 48,094439°N 11,043844°E/48,094439 11,043844 | |
Klasztor Sankt Ottilien – archiopactwo benedyktynów znajdujące się w bawarskiej gminie Eresing.
Historia
Klasztor został założony w 1884 roku przez Andreasa Amrheina, zakonnika z opactwa św. Marcina w Beuron. Pierwszą siedzibą placówki została miejscowość Reichenbach. W 1887 zakonnicy przenieśli się do obecnej lokalizacji, gdzie rozpoczęto budowę kompleksu sakralnego. Istniała w tym miejscu kaplica św. Otylii, która dała nazwę nowemu klasztorowi. W latach 1897–1899 wzniesiono neogotycki kościół klasztorny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, z 75-metrową wieżą. W 1902 placówkę wyniesiono do rangi opactwa, a w 1914 – archiopactwa. W 1930 roku wspólnota liczyła 396 członków, a zakonnicy prowadzili działalność misyjną w Południowej Afryce, Korei i Chinach[1].
W 1941 klasztor został zamknięty przez Gestapo, mnisi wrócili do niego w 1945 roku. Do 1948 funkcjonował tu szpital dla byłych więźniów obozów koncentracyjnych. W 1977 roku arcyopat Viktor Josef Dammertz po dwóch latach sprawowania funkcji został wybrany opatem-prymasem zakonu benedyktynów, a w 1992 roku mianowano go biskupem augsburskim. Również jego następca, arcyopat Notker Wolf, został w 2000 roku opatem-prymasem zakonu[1]. W 1994 roku w kościele klasztornym zainstalowano 47-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Orgelbau Sandtner[2].
Dzwony
Na wieży kościoła klasztornego zawieszono dziewięć dzwonów. Dane dzwonów[3]:
| Imię | Waga | Średnica | Ton | Rok odlania | Ludwisarz |
|---|---|---|---|---|---|
| Bonifatius/Kapitelsglocke | 350 kg | 80 cm | h' | 1950 | Karl Czudnochowsky, Heidingsfeld |
| Ulrich und Konrad | 450 kg | 88 cm | gis' | ||
| Glaubenszeugen | 460 kg | 90 cm | a' | 2019 | Johannes Grassmayr, Innsbruck |
| Apostel | 650 kg | 102 cm | fis' | 1950 | Karl Czudnochowsky, Heidingsfeld |
| Ottilia | 1050 kg | 119 cm | e' | ||
| Maria Annuntiata/Angelusglocke | 1750 kg | 143 cm | cis' | ||
| Maria Assumpta/Jubiläumsglocke | 2250 kg | 158 cm | h0 | ||
| Benediktus/Gloriosa | 3500 kg | 183 cm | a0 | ||
| Christus Salvator/Hosanna | 5250 kg | 218 cm | fis0 | 1949 |
Galeria
Widok na kompleks ze wschodu
Widok z południowego zachodu
Widok na kościół z północy
Fasada kościoła
Wnętrze świątyni
Kaplica św. Otylii
Przypisy
- 1 2 Geschichte St. Ottiliens | Erzabtei St. Ottilien [online], www.erzabtei.de [dostęp 2025-09-16].
- ↑ Eresing/St. Ottilien, Klosterkirche Herz Jesu (Hauptorgel) – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2025-09-16] (niem.).
- ↑ Die Glocken der Abteikirche | Erzabtei St. Ottilien [online], www.erzabtei.de [dostęp 2025-09-16].


