Klasztor Schussenried

Klasztor Schussenried
Kloster Schussenried
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Badenia-Wirtembergia
Miejscowość	Bad Schussenried
Kościół	rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru	Opactwo
Właściciel	Norbertanie
Styl	barok
Data budowy	1183
Data zamknięcia	1803
	Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii Klasztor Schussenried
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor Schussenried
	48°00′25″N 9°39′32″E/48,006944 9,658889
	Strona internetowa

Klasztor Schussenried (niem. Kloster Schussenried) – dawne opactwo zakonu norbertanów znajdujące się w niemieckim mieście Bad Schussenried.

Historia

W 1183 roku bracia Konrad i Beringer von Schussenriedowie przekazali część swoich dóbr zakonowi norbertanów i sami wstąpili do nowo założonego klasztoru. Pod koniec XV wieku klasztor uzyskał niezależność cesarską. Placówka została splądrowana w 1525 roku, podczas wojny chłopskiej, a zabudowania zostały zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej. W XVIII wieku kompleks przebudowano, powstała wówczas m.in. późnobarokowa sala biblioteki^[1] udekorowana 24 alabastrowymi figurami autorstwa Fidela Sporera^[2].

W okresie sekularyzacji w 1802 roku zmuszono do rezygnacji opata Siarda Berchtolda, a w następnym roku klasztor rozwiązano. Zabudowania klasztorne przejęła grafina Augusta von Manderscheid, która urządziła tu swoją rezydencję. 18 z 30 mnichów pozostało jednak w dawnym klasztorze i posługiwało przy kościele parafialnym. W 1806 roku teren ten znalazł się pod panowaniem Królestwa Wirtembergii. W 1840 roku założono tu hutę żelaza im. Wilhelma I Hohenzollerna i na jej potrzeby rozebrano część kompleksu. Huta funkcjonowała do 1998 roku. W pozostałych budynkach w 1875 roku utworzono sanatorium i dom opieki, przekształcone następnie w szpital psychiatryczny^[3]. W 1979 roku w dawnym kościele klasztornym św. Magnusa zainstalowano 34-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Orgelbau Friedrich Weigle^[4].