Klasztor Seitenstetten

Klasztor Seitenstetten
Stift Seitenstetten
	; Widok z lotu ptaka
Państwo	Austria
Kraj związkowy	Dolna Austria
Miejscowość	Seitenstetten
Kościół	rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru	Opactwo
Właściciel	Benedyktyni
Styl	barok
Data budowy	1112
	Położenie na mapie Dolnej Austrii Klasztor Seitenstetten
	Położenie na mapie Austrii Klasztor Seitenstetten
	48°02′09″N 14°39′19″E/48,035833 14,655278
	Strona internetowa

Klasztor Seitenstetten (niem. Stift Seitenstetten) – opactwo benedyktynów znajdujące się gminie Seitenstetten w Dolnej Austrii.

Historia

Klasztor został założony w 1112 roku, jego fundator nosił imię Udalschalk lub Udiskalk. W 1114 roku osiedlili się tu tu benedyktyni z Opactwa Göttweig, a dwa lata później bp Ulryk I konsekrował kościół klasztorny^[1]. Kompleks spłonął około 1250 roku, zachowała się jedynie romańska Kaplica Rycerska (Ritterkapelle)^[2]. Około 1300 roku wzniesiono wczesnogotycki kościół opacki o układzie bazylikowym^[3]. W XV wieku klasztor dołączył do reformy benedyktyńskiej z Melku. W 1440 roku opat Seitenstetten rozpoczął budowę kaplicy pielgrzymkowej na wzgórzu Sonntagberg, na miejscu której w XVIII wieku wzniesiono barokowy kościół^[1]. Klasztor ucierpiał wskutek buntów chłopskich^[2], najazdów wojsk tureckich oraz węgierskich pod wodzą Macieja Korwina i w okresie reformacji^[1].

Ponowny rozkwit opactwa nastąpił po wojnie trzydziestoletniej, podczas kadencji opata Gabriela Sauera (lata 1648–1674). Obecne, barokowe zabudowania klasztorne wzniesiono w latach 1718–1747^[1] wg projektu Josefa Munggenasta. Freski zdobiące wnętrza klasztoru wykonali Paul Troger i Bartolomeo Altomonte. W połowie XVIII wieku założono szkołę klasztorną^[2]. Opactwo uniknęło likwidacji podczas kasaty józefińskiej. W 1871 roku bp Joseph Feßler przeniósł do Seitenstetten niższe seminarium duchowne z Krems an der Donau. Po utracie niepodległości przez Austrię w 1938 roku klasztor objęto inwigilacją, część zakonników zakwalifikowano do służby wojskowej, a kompleks funkcjonował jako miejsce zakwaterowania wojsk^[1]. W latach 1985–1991 wyremontowano elewacje kompleksu^[1], a w latach 1994–1996 wyremontowano ogród klasztorny^[4]. W 1989 roku w kościele klasztornym zainstalowano 31-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Reinisch-Pirchner^[5].