Klasztor St. Märgen
 Widok z północnego zachodu na kościół klasztorny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Właściciel | |
| Data budowy |
ok. 1118 |
| Data zamknięcia |
1462 |
| Data reaktywacji |
1723 |
Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii  | |
Położenie na mapie Niemiec  | |
 48°00′22″N 8°05′31″E/48,006111 8,091944 | |
Klasztor St. Märgen (niem. Kloster St. Märgen) – dawny klasztor kanoników regularnych znajdujący się w niemieckiej gminie St. Märgen.
Historia
Klasztor został założony około 1118 roku przez prepozyta Brunona ze Strasburga. Wraz z placówką założono wieś i parafię St. Märgen. Kanonicy przybyli z Lotaryngii i przywieźli ze sobą romańską figurę Matki Bożej na tronie, uznawaną za cudowną. Wizerunek pozostał w klasztorze po powrocie zakonników do Lotaryngii i zastąpieniu ich lokalnymi kanonikami[1]. W 1320 roku zakonnicy zostali wypędzeni z klasztoru przez wójta Johanna Schnewelina, lecz po dwóch latach do niego powrócili[2]. Kompleks spłonął w 1430 roku[1]. W 1462 roku majątek klasztoru sprzedano miastu Fryburg, a zakonnicy przenieśli się do tamtejszego Klasztoru Allerheiligen[2], dokąd w 1474 roku przeniesiono również cudowną figurę[1]. Kościół odbudowano w 1493 roku staraniem opata Ehrharta Rotkopfa[2]. Kompleks został zniszczony w 1704 roku, podczas wojny o sukcesję hiszpańską[2].
10 października 1723 prepozyt Andreas Dilger ogłosił odbudowę kościoła i klasztoru. W 1735 roku wstąpił do niego Matthias Faller, który stworzył znaczną część rzeźb zdobiących kościół oraz pobliską Ohmenkapelle[1]. Placówkę zlikwidowano w 1806 roku, w okresie sekularyzacji[2]. Zachodnia część kompleksu wraz z kościołem spłonęła 12 września 1907 wskutek uderzenia pioruna, zniszczona została ambona i niektóre ołtarze[1][2]. Klasztor uniknął zniszczeń podczas II wojny światowej, lecz w 1941 roku wszystkie dzwony zarekwirowano[2]. W 1967 roku przedsiębiorstwo Walcker Orgelbau wykonało trójmanuałowe, 32-głosowe organy kościoła klasztornego[3]. W latach 1995–2010 posługiwali tu paulini[1].
Dzwony
Kościół klasztorny posiada 7 brązowych dzwonów, zestrojonych w motyw Salve Regina. Największy zawieszono w wieży północnej, a pozostałe – w południowej. Projekt wizualny instrumentów sporządził rzeźbiarz Werner Jakob. Dane dzwonów[4]:
| Nr | Waga | Średnica | Ton | Rok odlania | Ludwisarnia |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 | 365 kg | 81,3 cm | c" | 1988 | Karlsruher Glockengießerei |
| 6 | 672 kg | 97,3 cm | a' | ||
| 5 | 740 kg | 103,3 cm | g' | ||
| 4 | 1080 kg | 117,2 cm | f' | ||
| 3 | 1560 kg | 142,1 cm | d' | ||
| 2 | 2106 kg | 158,6 cm | c' | 1989 | |
| 1 | 3004 kg | 178,3 cm | b° | 1988 |
Galeria
Zabudowania klasztorne
Widok na kościół z północy
Fasada
Stalowy dzwon z 1947
Wnętrze
Prezbiterium
Empora organowa
Sufit nawy
Ambona
Kaplica boczna z figurą Maryi
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Die Geschichte des Klosters in St. Märgen | Seelsorgeeinheit St. Peter St. Märgen [online] [dostęp 2026-08-08] (niem.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Die Geschichte der Gemeinde Sankt Märgen [online], www.st-maergen.de [dostęp 2026-08-08].
- ↑ St. Märgen, Mariä Himmelfahrt – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2026-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2026-04-21] (niem.).
- ↑ Kath. Pfarr- u. Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt in St. Märgen [online], www.ebfr-glocken.de [dostęp 2026-08-08] (niem.).