Klasztor Weißenau

Klasztor Weißenau
Kloster Weißenau
	; Fasada kościoła
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Badenia-Wirtembergia
Miejscowość	Ravensburg
Kościół	rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru	Opactwo
Właściciel	Norbertanie
Data budowy	1145–1172
Data zamknięcia	1802–1803
	Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii Klasztor Weißenau
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor Weißenau
	47°45′47″N 9°35′46″E/47,763056 9,596111

Klasztor Weißenau (niem. Kloster Weißenau) – dawny klasztor kanoników norbertańskich znajdujący się w niemieckim mieście Ravensburg.

Historia

W 1145 roku Gebizo von Ravensburg-Preißenberg podarował norbertanom z Rot an der Rot teren na założenie nowego klasztoru. W 1152 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę kolegiaty, którą konsekrowano 12 września 1172. W 1257 roku placówkę wyniesiono do godności opactwa. W 1283 roku król Rudolf I Habsburg przekazał klasztorowi relikwie krwi Chrystusa, które uczyniły go celem pielgrzymów. W 1665 roku sprowadzono tu relikwie św. Saturnina, które wzmorzyły ruch pielgrzymkowy. W XVIII wieku kompleks przebudowano wg projektu Franza Beera, istniejący do dziś kościół klasztorny powstał w 1717 roku^[1]. W latach 1740–1742 roku wzniesiono budynek bramny wg projektu Franza Singera^[2], a 1787 roku w kościele zainstalowano 41-głosowe organy autorstwa Johanna Nepomuka Holzheya^[3].

Opactwo zlikwidowano w latach 1802–1803, w okresie sekularyzacji. Właścicielami zabudowań zostali grafowie von Sternberg-Manderscheid, którzy w 1835 roku sprzedali je przedstawicielom dynastii Wirtembergów. Od 1838 roku działała tu bielarnia, a w 1888 roku założono tu szpital. Od 1892 roku w kompleksie działa szpital psychiatryczny. 691 pacjentów szpitala zostało zamordowanych podczas II wojny światowej na zamku Grafeneck. W 2006 roku ustawiono zaprojektowany przez Horsta Hoheisela i Andreasa Knitza pomnik upamiętniający ofiary mordu, nawiązujący formą do autobusów, którymi wywożono pacjentów szpitala^[1].