Klasztor Wettenhausen

Klasztor Wettenhausen
Kloster Wettenhausen
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Bawaria
Miejscowość	Kammeltal-Wettenhausen
Kościół	rzymskokatolicki
Właściciel	Kanonicy regularni (do 1803); Dominikanki (od 1864)
	Obiekty sakralne
Kościół	Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Styl	barok
Data budowy	XII wiek
Data zamknięcia	1803
Data reaktywacji	1864
	Położenie na mapie Bawarii Klasztor Wettenhausen
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor Wettenhausen
	48°23′49″N 10°21′32″E/48,396944 10,358889
	Strona internetowa

Klasztor Wettenhausen (niem. Kloster Wettenhausen) – dawny klasztor kanoników regularnych, a od 1864 klasztor sióstr dominikanek, znajdujący się w niemieckiej gminie Kammeltal, w dzielnicy (niem. Gemeindeteil) Wettenhausen.

Historia

Wedle legendy klasztor kanoników regularnych założono już w 982 roku, chociaż pierwsza wzmianka o nim pochodzi dopiero z listu biskupa Augsburga Hermanna II z 1130 roku^[1]. Założycielką klasztoru miała być grafina Gertrud von Roggenstein wraz z dwoma synami^[2]. Za czasów prepozyta Ulricha Hiebera, sprawującego urząd w latach 1505–1532, przebudowano romańskie zabudowania klasztorne w stylu późnogotyckim^[3]. W 1524 roku Martin Schaffner wykonał dla kościoła klasztornego ołtarz skrzydłowy, który od XIX wieku przechowywany jest w Starej Pinakotece w Monachium^[4]. Od 1566 roku opactwo podlegało bezpośrednio władzy cesarskiej. Prepozyt Hieronymus von Roth (kadencja 1575–1605) wprowadził surową reformę życia monastycznego, a sam uzyskał od papieża prawo do stosowania insygniów biskupich^[3].

Klasztor silnie ucierpiał podczas wojny trzydziestoletniej (lata 1618–1648), pozostało w nim tylko trzech kanoników, a jego ziemie zostały silnie wyludnione. W 1658 roku urząd prepozyta objął wezwany z klasztoru w Augsburgu Dionysius von Rehlingen, który sprowadził na te ziemie imigrantów z Tyrolu, Vorarlbergu i Szwajcarii. W 1670 roku rozpoczęto przebudowę korpusu nawowego kościoła wg projektu Michaela Thumba^[3]. Ołtarz główny z obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz zdobiące sklepienie świątyni wykonał augsburski malarz Johann Georg Knappich, autorem ołtarzy bocznych jest Johann Heiss, a ambony, stalli, balustrady empory i prospektu organowego – Ferdinand Zech^[4]. W 1684 roku zakonnicy z Klasztoru Schöntal podarowali opactwu relikwie św. Augustyna^[2]. W XVIII wieku części pomieszczeń klasztornych nadano wygląd rokokowy lub klasycystyczny^[3].

Klasztor zlikwidowano w okresie sekularyzacji w 1803 roku^[3]. Mienie ruchome klasztoru zlicytowano, a jego zabudowania w następnych latach służyły jako urząd skarbowy, urząd leśny i plebania. Część zbiorów biblioteki przeniesiono w latach 1811–1812 do Dillingen an der Donau. W 1864 roku kompleks przekazano dominikankom^[3], rok później osiedliły się tu siostry z Klasztoru św. Urszuli w Augsburgu. Zakonnice założyły szkołę podstawową dla dziewcząt oraz sierociniec (przeniesiony w 1905 do Klasztoru Lohhof koło Mindelheimu)^[1]. W 1965 roku uczelnię przekształcono w Gimnazjum Muzyczne (Musisches Gymnasium), a od 1976 roku przyjęto do niej pierwszych chłopców. Od 1981 roku szkołą, znaną jako Gimnazjum św. Tomasza (St.-Thomas-Gymnasium), administruje Diecezja Augsburga, w 1987 roku ustanowiono jej pierwszego świeckiego dyrektora^[5].