Klasztor w Itzehoe

Klasztor w Itzehoe
Kloster Itzehoe
	; Widok z północnego wschodu na kościół św. Wawrzyńca i zabudowania klasztorne
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Szlezwik-Holsztyn
Miejscowość	Itzehoe
Kościół	rzymskokatolicki (do 1541); ewangelicko-luterański; (od 1541)
Właściciel	cysterki
	Obiekty sakralne
Kościół	św. Wawrzyńca
Styl	barok
Data budowy	XIII wiek
Data zamknięcia	1541
	Położenie na mapie Szlezwika-Holsztynu Klasztor w Itzehoe
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor w Itzehoe
	53°55′25″N 9°31′07″E/53,923611 9,518611

Klasztor w Itzehoe (niem. Kloster Itzehoe) – kompleks dawnego opactwa sióstr cysterek znajdujący się w niemieckim mieście Itzehoe, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt. Na terenie kompleksu wznosi się barokowy kościół św. Wawrzyńca.

Historia

Klasztor został założony ok. 1230 roku, jego pierwszą siedzibą była miejscowość Ivenfleth nad ujściem rzeki Stör. 31 sierpnia 1256 roku holsztyńscy grafowie Johann i Gerhard przekazali zakonnicom opiekę nad kościołem w Itzehoe. Z powodu częstego zalewania w 1263 roku arcybiskup Bremy zezwolił zakonnicom na przeniesienie się z Ivenfleth do Itzehoe^[1]. Zabudowania klasztorne wzniesiono na południe od świątyni^[2].

W 1525 roku do miasta Itzehoe dotarła reformacja, a w 1541 roku klasztor przekształcono w żeńską wspólnotę protestancką. Ostatnia katolicka opatka, Katharina von Rantzau, zrezygnowała ze stanowiska w 1547 roku^[2].

Kompleks klasztorny został całkowicie zniszczony w 1657 roku, podczas wojny duńsko-szwedzkiej^[1]. Nowy, barokowy kościół św. Wawrzyńca wzniesiono w latach 1716–1718^[3], przeniesiono do niego ołtarz główny z 1661 roku, wykonany dla poprzedniej świątyni^[4]. Kościół przebudowano w latach 1842–1857, a w 1894 roku wzniesiono nowe zwieńczenie wieży^[3]. W 1905 roku Wilhelm Sauer wykonał organy, które po rozbudowach z lat 1976 i 2000 mają łącznie 50 głosów. Zainstalowano je za zachowanym prospektem organowym z lat 1716–1719 autorstwa Arpa Schnitgera^[5].

Wnętrze przebudowano w 1961 roku^[3] wg projektu Ottona Andresena, konsekracji dokonał 10 czerwca 1962 bp Wilhelm Halfmann^[4]. Świątynię odrestaurowano w 1980 roku, a w 2002 roku wyremontowano wieżę^[3].