Klasztor w Krasnopuszczy
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
 49°36′20″N 24°55′17″E/49,605583 24,921278 | |
Klasztor Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Krasnopuszczy (ukr. Краснопущанський монастир) – aktywny ośrodek religijny Zakonu Bazylianów Świętego Jozafata, kulturalny i edukacyjny w Krasnopuszczy (obwód tarnopolski).
Historia
Klasztor został założony w 1644 r. przez mnichów Warłama i Teodozjusza za błogosławieństwem biskupa Atanazego Żeliborskiego. Głównym fundatorem był chorąży koronny (późniejszy król) Jan III Sobieski, który nadał klasztorowi znaczne majątki[1][2].
Początkowo w skład klasztoru wchodziła cerkiew drewniana, którą w 1906 roku zastąpiono murowaną cerkwią pod wezwaniem Narodzenia św. Jana Chrzciciela. W skład kompleksu wchodził również dwukondygnacyjny budynek murowany, wzniesiony w latach 1786–1797. W świątyni znajdowała się cudowna ikona Najświętszej Maryi Panny, a w 1912 roku zakupiono dla niej ikonostas z początku XVIII wieku[1][2].
Klasztor pełnił rolę edukacyjną i kulturalną: mieściło się w nim towarzystwo kulturalne „Proswita”, odbywały się tam kursy języka ukraińskiego dla duchownych, a wśród jego gości znaleźli się Iwan Franko (1894)[3][4], Bohdan Łepki i Andrij Czajkowski[1][2].
Klasztor został zlikwidowany przez władze radzieckie w 1946 roku, a od 1979 roku w jego pomieszczeniach mieścił się psychoneurologiczny internat[1][2].
Dziś klasztor jest aktywną instytucją religijną Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej. Ponowna działalność klasztoru rozpoczęła się w 1990 roku kiedy to część pomieszczeń została zwrócona Bazylianom. Nabożeństwa w odrestaurowanej cerkwi wznowiono w 1992 roku pod kierownictwem obecnego przełożonego, księdza S. Romanika[1].
- ks. H. Bujnicki (1735–1750)[1]
- ks. J. Skotyński (1786–1797)[1]
- ks. Anastazij Didycki (ok. 1809–1811)
- ks. Hlykerij Dubicki (1811–1813)
- ks. Jeremiasz Łomnicki (1900–1901)
- ks. Pawlo Puszkarski[5] (1926–1931)
- ks. Borys Pachomiusz (1931–1934)
- ks. Józef Hałabarda (1934–1937)
- ks. J. Mańko[1]
- ks. S. Romanik (od 2008)[1]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Krasnopushchanskyi monastyr rizdva sviatoho Ivana Khrestytelia ChSVV / N. A. Holod, N. A. Boiko // Encykłopedija suczasnoji Ukrajiny [Online] / Eds.: I.М. Dziuba, A.I. Zhukovsky, M.H. Zhelezniak [et al.]; National Academy of Sciences of Ukraine, Shevchenko Scientific Society. – Kyiv: The NASU institute of Encyclopedic Research, 2014.
- 1 2 3 4 Павлів Я., Тринько Р.: Краснопущанський монастир оо. Василіян (1664–1947). W: Тернопільський енциклопедичний словник. редкол.: Г. Яворський та ін.. T. 2: К—О. Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2005, s. 220. ISBN 966-528-199-2. (ukr.)
- ↑ Б. Мельничук, В. Уніят. Іван Франко і Тернопільщина. – Тернопіль: Тернограф, 2012. – С. 270.
- ↑ Wołodymyr Moroz: Skarby klasztoru w Krasnej Puszczy (archiwalne). risu.org.ua. [dostęp 2016-06-27].
- ↑ Zygmunt Zieliński. Puszkarski Paweł Piotr // Polski Słownik Biograficzny. – Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1986. – T. XXIX/…, zeszyt 12…. – S. 457–458.