Klasztor w Szeptyckim
 nr rej. 46-118-0001[1] | |
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
| 50°23′02,1254″N 24°13′57,1751″E/50,383924 24,232549 | |
Klasztor św. Jerzego w Szeptyckim (ukr. Монастир святого Юра) – aktywny ośrodek religijny Zakonu Bazylianów Świętego Jozafata, w mieście Szeptyckim (dawniej Krystynopol, obwód lwowski).
Historia
Założony w 1763 roku dzięki inicjatywie Franciszka Salezego Potockiego, wojewody bełskiego. W kompleksie klasztornym znajduje się barokowa cerkiew, w której znajduje się ikona Najświętszej Maryi Panny, przyciągająca pielgrzymów[2][3].
Cenna była biblioteka klasztorna, w której przechowywano rzadkie starożytne rękopisy na pergaminie, w tym bezcenny Apostoł Horodyski (XII w.) i Ewangelię Horodyską (XII–XIII w.), które pochodziły z horodyskiego klasztoru bazylianów[3].
W 1892 roku w klasztorze w Krystynopolu Roman Maria Szeptycki, późniejszy arcybiskup metropolita lwowski i halicki, złożył tutaj śluby wieczyste. Klasztor służył również jako miejsce jego działalności dydaktycznej, gdzie przyszły metropolita nauczał teologii[2][4].
W 1946 roku władze radzieckie zlikwidowały klasztor. Później, w 1980 roku, jego pomieszczenia wykorzystywano jako filię Lwowskiego Muzeum Historii Religii i Ateizmu. Przywrócenie funkcji klasztornych rozpoczęło się w latach 1989–1990, kiedy to budynki zostały ostatecznie zwrócone zakonowi bazylianów. W 1994 roku do klasztoru powróciła do niego główna relikwia klasztoru, Krystynopolska Ikona Matki Bożej, a także otwarto tam liceum męskie[2][3].
- ks. Teodozij Hryhorowycz (1764–1766), pierwszy ihumen monasteru
- ks. Kornelij Sroczyński (27 marca 1766 – 24 września 1776)
- ks. Amplijat Krzyżanowski (1776–1788; †3.01.1788 w Krystynopolu)
- ks. Inokentij Krzyżanowski (1788–1794)
- ks. Wjaczesław Krynicki (1794–1810)
- ks. Markijan Tarnawski (1810–1815)
- ks. Warłaam Kompanewycz (1815–1822)
- ks. Maksymilijan Lityński (1822–1826; †18.12.1826 w Krystynopolu)
- ks. Mawrykij Halkewycz (1826–1835; †6.11.1835 w Krystynopolu)
- ks. Dorotej Pawłowski (1835–1840)
- ks. Orest Kaczkowski (1840–1855; †4.04.1855 w Krystynopolu)
- ks. Antonij Kuczyński (1855–1888)
Od reformy dobromilskiej:
- ks. Antonij Mil TI (14 września – 19 grudnia 1888)
- ks. Franciszek Radecki TI (1888–1894)
- ks. Dionizij Tkaczuk (1894–1896)
- ks. Alojz Warol TI (1896–1898)
- ks. Stanisław Lic TI (1898–1900)
- ks. Feliks Wierciński TI (1900–1901)
- ks. Hieronim Małycki (1901–1902)
- ks. Anastasij Kałysz (1902–1905)
- ks. Hieronim Małycki (1905–1906)
- ks. Onufrij Burdiak (1906–1912)
- ks. Ihnatij Tysowski (1912–1918)
- ks. Meletij Łonczyna (1918–1928)
- ks. Płaton Martyniuk (1928–1931)
- ks. Josyf Zahwijski (1931–1937)
- ks. Płaton Martyniuk (1937–1942)
- ks. Pawło Teodorowycz (1942–1943)
- ks. Wołodymyr Kowalyk (1943–1946)
- ks. Marjan Czorneha (1990–1992, pierwszy przełożony odnowionego klasztoru)
- ks. Damijan Kastran
- ks. Symeon Czmoła
- ks. Nazarij Łech
- ks. Martyn Chaburski (2005–2007)
- ks. Ihnatij Moskaliuk (2007–2020)
- ks. Jeremija Rybakow (2020–2024)
- ks. Joan Szkolyk (od 2024 roku)
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Zabytków Nieruchomych Ukrainy.
- 1 2 3 Monastyr sviatoho Yuriia ChSVV / V. R. Moroz // Encykłopedija suczasnoji Ukrajiny [Online] / Eds.: I.М. Dziuba, A.I. Zhukovsky, M.H. Zhelezniak [et al.]; National Academy of Sciences of Ukraine, Shevchenko Scientific Society. – Kyiv: The NASU institute of Encyclopedic Research, 2019, upd. 2023.
- 1 2 3 Krystynopil Monastery. Encyclopedia of Ukraine. [dostęp 2025-12-02]. (ang.).
- ↑ Iryna Kowalenko: Klasztor w Czerwonogradzie: Szeptycki, mumia szlachcica i rzadkie foliały. Zaxid.net, 2024-03-21. [dostęp 2025-12-02]. (ukr.).