Klasztor w Tegernsee

Klasztor w Tegernsee
Kloster Tegernsee
	; Fasada
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Bawaria
Miejscowość	Tegernsee
Kościół	rzymskokatolicki
Właściciel	Benedyktyni
	Obiekty sakralne
Kościół	św. Kwiryna
Styl	barok
Data budowy	lata 60. VIII wieku
Data zamknięcia	17 marca 1803
	Położenie na mapie Bawarii Klasztor w Tegernsee
	Położenie na mapie Niemiec Klasztor w Tegernsee
	47°42′27″N 11°45′25″E/47,707500 11,756944

Klasztor w Tegernsee (niem. Kloster Tegernsee) – dawne opactwo benedyktynów znajdujące się w bawarskim mieście Tegernsee.

Historia

Klasztor został założony w VIII wieku przez braci Adalberta i Otkara pochodzących z nieustalonej rodziny arystokratycznej. Wedle tradycji za rok powstania przyjmuje się rok 746, historycznie najprawdopodobniej założono go w latach 60. Obaj bracia wstąpili do klasztoru, a Adalbert został pierwszym opatem. Za czasów cesarza Ludwika I Pobożnego było to jedno z najbogatszych opactw w państwie. 16 czerwca 804 złożono tu przywiezione z Rzymu szczątki św. Kwiryna. Na początku X wieku klasztor został najprawdopodobniej najechany przez wojska węgierskie, a około 970 roku został zniszczony przez pożar. W 978 roku cesarz Otton II sprowadził tu mnichów z opactwa św. Maksymina w Trewirze, co doprowadziło do rozkwitu placówki^[1]. W XI wieku wzniesiono nowy kościół opacki^[2].

W 1426 roku w klasztorze wprowadzono reformę życia monastycznego wzorowaną na tej przeprowadzonej w opactwie w Melku. W 1476 ukończono budowę nowego kościoła w formie trójnawowej bazyliki. Wyposażono go w 26 ołtarzy, czternaście z nich wykonał Gabriel Mälesskircher, a ołtarz główny wykonał tzw. Mistrz Ołtarza z Tegernsee utożsamiany z Gabrielem Anglerem. Pod koniec XVII wieku opactwo przebudowano w stylu barokowym, działali tu tacy artyści, jak Hans Georg Asam, Johann Baptist Gunetzrhainer, Johann Baptist Zimmermann i Matthäus Günther. Powstały wówczas cele dla 40 mnichów, refektarz, sale opata, biura, biblioteka, apteka, stajnie, magazyny i budynki warsztatów. Przy klasztorze funkcjonowały m.in. drukarnia i browar^[1].

Klasztor został rozwiązany 17 marca 1803. W 1805 baron Karl Joseph von Drechsel, zainteresowany głównie klasztornym browarem, zmniejszył koszty utrzymania, burząc część kompleksu i sprzedając materiał rozbiórkowy. Dawny kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny. W 1817 roku król Maksymilian I Józef Wittelsbach zakupił obiekt za namową żony, królowej Karoliny Fryderyki Badeńskiej, i przekształcił go w swoją letnią rezydencję. W podobnym czasie w boczne skrzydło zakupiła grupa byłych mnichów z opatem Gregorem Rottenkolberem, reaktywując tym samym placówkę. Funkcjonowała ona do czasu śmierci ostatniego mnicha w 1861 roku^[1]. Podczas II wojny światowej kompleks służył jako szpital wojskowy. 1 września 1949 otwarto Gymnasium i Oberrealschule, a w latach 1979–1982 na ich potrzebę wyremontowano wschodnie i południowe skrzydło^[3]. W 1980 zainstalowano 33-głosowe organy z warsztatu Jann Orgelbau^[4], a w latach 1998–2004 odrestaurowano wnętrze kościoła^[2].