Koźlok

Koźlok
Ilustracja
Widok na staw od strony południowej (2025)
Położenie
Państwo

 Polska

Lokalizacja

Chorzów

Wysokość lustra

264,7 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

8,2938 ha

Położenie na mapie Chorzowa
Mapa konturowa Chorzowa, po prawej nieco na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Koźlok”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Koźlok”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Koźlok”
Ziemia50°16′32″N 18°59′32″E/50,275556 18,992222

Koźlok – staw w Polsce, na terenie Chorzowa[1].

Położenie i charakterystyka

Staw leży na terenie parku Śląskiego w Chorzowie, w pobliżu katowickich ulic Złotej i Chorzowskiej a także promenady gen. Jerzego Ziętka[2]. Leży w całości na terenie parku rozrywki Legendia – wokół stawu zlokalizowano większość atrakcji lunaparku[3]. Zbiornik wodny powstał jako część urządzenia parku w latach 50. XX w. w miejscu zdewastowanych terenów pogórniczych[4].

Powierzchnia stawu wynosi 82 938 m² i jest on największym zbiornikiem wodnym parku Śląskiego[5]. Według numerycznego modelu terenu udostępnionego przez Geoportal lustro wody znajduje się na wysokości 264,7 m n.p.m.[2] Leży w zlewni V rzędu o nazwie: Rawa od Nowobytomki do Potoku Leśnego[6].

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 268033
  2. 1 2 Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Geoportal krajowy. geoportal.gov.pl. [dostęp 2026-04-15].
  3. ↑ Beata Fortuna-Antoszkiewicz, Jan Łukaszkiewicz, Piotr Wiśniewski. Przekształcenia kompozycji szaty roślinnej Parku Śląskiego w Chorzowie po 60 latach. „Teka Komisji Urbanistyki i Architektury PAN Oddział w Krakowie”. XLV, s. 199, 2017. ISSN 0079-3450.
  4. ↑ Historia parku [online], parkslaski.pl [dostęp 2026-04-15].
  5. ↑ Park w liczbach [online], parkslaski.pl [dostęp 2026-04-16].
  6. ↑ Halina Czarnecka (red.), Atlas podziału hydrograficznego Polski. Część 2. Zestawienia zlewni, Warszawa: Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, 2005, s. 177, ISBN 83-88897-66-7.