Kombajn chodnikowy

Kombajn chodnikowy – samojezdna maszyna górnicza przeznaczona do drążenia wyrobisk korytarzowych i komorowych, głównie w pokładach węgla kamiennego, rzadziej w złożach surowców mineralnych i skałach płonnych.

Skała jest skrawana przez organ skrawający umiejscowiony na ruchomym ramieniu. Urobiona skała jest pobierana przez umiejscowiony w dolnej części kombajnu system transportujący, który najczęściej umieszcza urobek na znajdujący się za kombajnem środek transportu.

Kombajny chodnikowe znajdują szerokie zastosowanie w różnych obszarach przemysłu wydobywczego i budownictwa. W górnictwie węglowym wykonują one blisko 80%^[1] wyrobisk korytarzowych w polskim przemyśle. Wykorzystywane są również w kopalniach kruszców, kamieniołomach, przy urabianiu starych fundamentów betonowych oraz przy obróbce skały płonnej na hałdach przykopalnianych.

Kombajny mogą pracować w wyrobiskach o różnym stopniu niebezpieczeństwa wybuchu metanu („a", „b", „c") oraz klasach zagrożenia wybuchem pyłu węglowego (A, B), pod warunkiem zachowania odpowiednich procedur bezpieczeństwa. Umożliwiają drążenie wyrobisk o przekroju od 11 do 30 m², w zależności od typu maszyny.

Kombajn chodnikowy składa się z kilku podstawowych elementów:

• Organ urabiający – główny element roboczy umieszczony na ruchomym wysięgniku (ramieniu), wyposażony w narzędzia skrawające. Może to być głowica poprzeczna z nożami skrawającymi lub nowoczesne rozwiązania z narzędziami dyskowymi. Organ urabiający przemieszcza się w płaszczyźnie poziomej i pionowej, co umożliwia urabianie całego czoła przodka.
• Podwozie gąsienicowe – zapewnia mobilność kombajnu w trudnych warunkach górniczych, minimalizując nacisk jednostkowy na spąg wyrobiska. System jazdy składa się z reduktorów mechanizmu jazdy umożliwiających precyzyjne manewrowanie maszyną.
• System ładowania i transportu – obejmuje stół załadowczy z łapami nagarniającymi oraz przenośnik zgrzebłowy (łańcuchowy), który transportuje urobek do środków transportu znajdujących się za kombajnem.

Współczesne kombajny chodnikowe charakteryzują się różnorodnymi parametrami eksploatacyjnymi:

• Przekrój urabiania: od 11 do 30 m² w zależności od modelu.
• Wytrzymałość urabianych skał: do 60–90 MPa na ściskanie.
• Moc silnika organu urabiającego: 100–300 kW.
• Prędkość skrawania: około 2,5 m/s.
• Masa całkowita: od 26 do nawet 55 ton – w zależności od wersji.^[2]

Zastosowanie kombajnów chodnikowych w górnictwie znacząco zwiększyło efektywność urabiania skał oraz poprawiło bezpieczeństwo pracy górników w porównaniu z metodami tradycyjnymi.

• Kombajn ścianowy