Komisja Brukowa

Komisja Brukowa – komisja powołana w 1685 roku w celu poprawy warunków sanitarnych w Warszawie[1].

Opis

Komisja została powołana przez sejm w 1685 roku[1]. Miała za zadanie oczyścić miasto, zbudować kanalizację, doprowadzić czystą wodę i wybrukować ulice. Rozwinęła szerszą działalność po 1740 roku pod kierownictwem marszałka wielkiego koronnego Franciszka Bielińskiego

Komisja doprowadziła do wybrukowania 222 ulic, głównie na Starym i Nowym Mieście. Zbudowała mosty nad rzekami: Żurawką (u zbiegu współczesnych ulic Nowy Świat i Książęcej) i Bełczącą (przy ulicy Wałowej i na przedłużeniu ulicy Zakroczymskiej)[2]. W mieście pojawiły się też tablice z nazwami ulic.

Przypisy

  1. 1 2 B. Grochulska, Komisja Brukowa, [w:] Encyklopedia Historii Gospodarczej Polski do 1945, t. 1, red. M. Kamler, Warszawa 1981, s. 325.
  2. ↑ Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 273. ISBN 83-06-00089-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.