Konik żmudzki
 Ogier żmudzki | |
| Inne nazwy |
kuc Żemajtuka |
|---|---|
| Typ |
Kuc |
| Pochodzenie | |
| Ważne regiony hodowli | |
| Wymiary | |
| Wysokość w kłębie |
133-144 cm |
| Umaszczenie |
myszate, izabelowate, kasztanowate, kare, bułane, gniade |
| Wzorce rasy | |
| Equus ferus caballus | |
Konik żmudzki (też: kuc Żemajtuka; lit. žemaitukai) – rasa koni w typie kuca, pochodząca z Litwy (Żmudzi), hodowana w krajach bałtyckich. Konie żmudzkie uznawane są na Litwie za rasę narodową: uważa się, że towarzyszyły one wojownikom litewskim już od czasów średniowiecza[1].
Grupa: konie karłowate.
Wysokość w kłębie: 1,33–1,44 m[2].
Użytkowość: konie wszechstronne użytkowo.
Charakter: chętny do współpracy, energiczny, żywotny, niewymagający.
Pokrój
Głowa średniej wielkości o szlachetnym wyglądzie; krępa, krótka, dobrze umięśniona szyja. Łopatki proste; zad spadzisty, czasem rozłupany; szeroka i głęboka klatka piersiowa. Dobrze uformowane kopyta z twardego rogu. Umaszczenie myszate, izabelowate, kasztanowate, kare, bułane, gniade. Ogon nisko osadzony.
Użytkowanie
Koniki żmudzkie mają wiele cech pierwotnych: są długowieczne i niezwykle wytrzymałe. Współcześnie znajdują zastosowanie jako konie gospodarcze[2]. Żemajtuki żywią się korzeniami, porostami, nisko odżywczą trawą oraz korą drzew, dlatego są cenione ze względu na niski koszt utrzymania. W ciągu jednego dnia są w stanie pokonać w zaprzęgu dystans 60–70 km, niezależnie od warunków atmosferycznych oraz ukształtowania terenu.
Przypisy
- ↑ Wilno-Kraków. Wilnoteka, 2011-08-08. [dostęp 2011-09-06].
- 1 2 Koń Żmudzki. Onet - Portal Wiedzy Wiem. [dostęp 2011-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-19)].