Konotopy
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Wysokość |
185 m n.p.m. |
| Populacja (2001) |
|
| • liczba ludności |
230 |
| Nr kierunkowy |
3257 |
| Kod pocztowy |
80028 |
Położenie na mapie hromady Sokal  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego  | |
Położenie na mapie rejonu szeptyckiego  | |
 50°30′14″N 24°15′03″E/50,503889 24,250833 | |
Konotopy (ukr. Конотопи) – wieś na Ukrainie, w rejonie czerwonogrodzkim obwodu lwowskiego. Wieś liczyła 225 mieszkańców w 2023 roku[1].
W roku 1440 nadana przez Kazimierza Andrzejowi z Opolska, staroście ruskiemu. W roku 1831 znaleziono kilkanaście sierpów kamiennych, które włościanie na skałki połamali[2].
W latach 30. XX w. do szkoły powszechnej w Konotopach z polskim językiem wykładowym chodziła młodzież z Wazowa. Szkoła była drewniana, kryta dachówką w kolorze czerwonym. We wsi była również szkoła, w której uczono w języku ruskim[3].
W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Chorobrów w powiecie sokalskim w woj. lwowskim[4].
W latach 1943–1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN - UPA zamordowali tutaj 18 Polaków[5].
Po wojnie wieś weszła w skład powiatu hrubieszowskiego w woj. lubelskim. W 1951 roku wieś wraz z niemal całym obszarem gminy Chorobrów została przyłączona do Związku Radzieckiego w ramach umowy o zamianie granic z 1951 roku[6].
Przypisy
- ↑ СЕГ ГОЛОС, Сокальська міська рада | Веб-модуль системи "ГОЛОС" [online], sokal-rada.golos.net.ua [dostęp 2025-08-07] (ang.).
- ↑ Konotopy, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 351.
- ↑ Stanisław Kotliński – Powstanie i zagłada Wazowa cz. II
- ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 554 (ISAP)
- ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 1004, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
- ↑ Dz. U. z 1952 r. Nr 11, poz. 63 (ISAP)