Konrad Berkowicz

Wychowywał się w Trzcinicy koło Jasła. Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące przy Zespole Szkół Ekonomicznych w Jaśle^[2], a następnie studiował informatykę na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, nie kończąc tego kierunku^[3]. Podczas nauki na drugim roku współpracował z Uczelnianym Centrum Informatyki AGH. W 2018 obronił pracę licencjacką z filozofii na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego^[4][5][6]. W 2023 uzyskał magisterium z filozofii na Wydziale Filozofii UW^[1].

Pracował w przedsiębiorstwie informatycznym Comarch, następnie w międzynarodowej agencji interaktywnej. Zatrudniony także w agencji marketingu internetowego^[4].

W 2005 został członkiem Unii Polityki Realnej. Był częstym gościem emitowanego w TVP Info programu Młodzież kontra^[7]. Jako kandydat UPR startował bez powodzenia w 2007 do Sejmu (z listy Ligi Polskich Rodzin, w ramach Ligi Prawicy Rzeczypospolitej)^[8] i w 2009 do Parlamentu Europejskiego^[9]. Po odejściu z UPR pełnił funkcję wiceprezesa Kongresu Nowej Prawicy, był również rzecznikiem Janusza Korwin-Mikkego w jego kampanii wyborczej przed wyborami prezydenckimi w 2015^[10]. W tym samym roku został członkiem zarządu partii KORWiN, a następnie objął funkcję jej wiceprezesa^[4] (w 2022 partia przyjęła nazwę Nowa Nadzieja, a Konrad Berkowicz został jej pierwszym wiceprezesem^[11]).

Z ramienia KNP kandydował w wyborach europejskich w 2014^[12], na prezydenta i na radnego Krakowa w wyborach samorządowych w tym samym roku^[13][14] oraz w wyborach parlamentarnych w 2015^[15]. W wyborach samorządowych w 2018 z ramienia KWW Nowoczesny Kraków Konrada Berkowicza ponownie ubiegał się o urzędy prezydenta i radnego Krakowa^[16][17]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 był kandydatem Konfederacji KORWiN Braun Liroy Narodowcy w okręgu wyborczym nr 10. Uzyskał 50 426 głosów, jego komitet wyborczy nie przekroczył wówczas progu wyborczego^[18].

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku startował z listy Konfederacji Wolność i Niepodległość w okręgu wyborczym nr 13. Uzyskał mandat posła IX kadencji, zdobywając 36 428 głosów^[19]. Następnie został jednym z kandydatów w zorganizowanych przez Konfederację prawyborach mających wyłonić jej kandydata w wyborach prezydenckich w 2020^[20]. W maju 2022 został wiceprzewodniczącym koła poselskiego Konfederacji^[21].

W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (z wynikiem 36 918 głosów)^[22]. W X kadencji Sejmu został m.in. wiceprzewodniczącym Komisji Polityki Senioralnej^[1]. W wyborach samorządowych w 2024 ponownie bezskutecznie kandydował na urząd prezydenta Krakowa^[23]. W tym samym roku również bez powodzenia startował w kolejnych wyborach europejskich^[24]. W marcu 2025 został odwołany z Komisji Etyki Poselskiej^[1]. Decyzja ta była konsekwencją opublikowanego nagrania, w którym polityk żartował o możliwości pakowania do siatki ciał Adriana Zandberga i Marcina Józefaciuka^[25].