Konrad Siudowski

Uczył się w gimnazjach w Pelplinie, Chełmnie i Brodnicy, gdzie zdał maturę w 1906 roku. Po odbyciu jednorocznej służby w wojsku niemieckim (1 października 1906 roku – 1 października 1907 roku) studiował przyrodę, ekonomię, filozofię i rolnictwo na Uniwersytecie w Halle, gdzie w 1911 roku obronił doktorat. Po studiach i praktykach rolniczych wrócił do ponad dwustuhektarowego majątku rodzinnego Przydatki, wykupionego od Niemców przez jego ojca pod koniec XIX wieku^[2].

Podczas I wojny światowej od 2 sierpnia 1914 roku służył jako oficer kawalerii w niemieckiej armii na froncie zachodnim. Od 1 kwietnia 1917 roku do końca wojny służył w Polskiej Sile Zbrojnej, w której był oficerem-instruktorem.

Po wybuchu rewolucji listopadowej (1918) w Niemczech powrócił na Pomorze, gdzie prowadził werbunek i uzbrojenie ochotników do Armii Wielkopolskiej.

27 czerwca 1919 roku zgłosił się do Wojska Polskiego, w którym do 15 czerwca 1920 roku był dowódcą taborów w Dywizji Pomorskiej. Następnie do listopada 1920 roku służył w randze podpułkownika (ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku) w Dowództwie Okręgu Generalnego Pomorze, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

Od 1920 roku pozostawał w rezerwie jako podpułkownik w stacjonującym w Toruniu 8 Dywizjonie Taborów^[2].

Powróciwszy do rodzinnego majątku rozwinął gospodarstwo w Przydatkach, które prowadził do wybuchu II wojny światowej. Jednocześnie m.in.:

• organizował Związek Powstańców i Wojaków w okręgach Brodnica, Lubawa i Działdowo, był również jego prezesem,
• utworzył stowarzyszenie rolnicze „Producenci Rolni” w Brodnicy i przez 4 lata był jego prezesem,
• był członkiem Sejmiku Wojewódzkiego Pomorskiego,
• należał do Pomorskiej Izby Rolniczej (był jej członkiem zarządu i wiceprezesem),
• jako prezes stał na czele Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny,
• był przewodniczącym Pomorskiego Wydziału Wojewódzkiego,
• był przewodniczącym Komisji Samorządowej Wojewódzkiej Rady BBWR,
• pracował w zarządach wielu instytucji finansowych i gospodarczych,
• był w zarządzie Związku Rewizyjnego Samorządu Terytorialnego RP w Warszawie,
• został 24 lutego 1935 roku wybrany III wiceprezesem Komitetu Wykonawczego Zjazdu Byłych Działaczy Niepodległościowych^[2].

We wrześniu 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) z województwa pomorskiego. W Senacie pracował w komisjach: administracyjno-samorządowej (był jej sekretarzem) i prawniczej^[3].

W kwietniu 1940 roku został aresztowany przez Niemców. Był więziony w obozach koncentracyjnych Oranienburg-Sachsenhausen i Mauthausen-Gusen.

Po wojnie zamieszkał w Toruniu, gdzie był założycielem i później dyrektorem Centrali Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa. Był rzeczoznawcą sądowym i współorganizatorem Pomorskiej Izby Rolniczej w Gdańsku.

Po śmierci w 1958 roku w Toruniu został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Brodnicy^[4].