Konstantin Glinka
 Konstantin Glinka | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 lipca 1867 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
2 listopada 1927 |
| Specjalność: gleboznawca i mineralog | |
| Alma Mater | |
| gleboznawca, nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia/Instytut/Instytucja | |
 | |
Konstantin Dmitrijewicz Glinka (ur. 5 lipca 1867 w miejscowości Koptiewo w guberni smoleńskiej, zm. 2 listopada 1927 w Leningradzie[1]) – rosyjski gleboznawca, geolog i mineralog, nauczyciel akademicki.
Studia odbył na Uniwersytecie Petersburskim, którego absolwentem został w roku 1889. Po zakończeniu nauki objął posadę kuratora kolekcji minerałów macierzystej uczelni, jednocześnie prowadząc prace badawcze z zakresu gleboznawstwa jako uczeń Wasilija Dokuczajewa. Od 1894 do 1911 był zatrudniony w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach, początkowo jako asystent, a później profesor i kierownik katedry gleboznawstwa. W roku 1909 został doktorem nauk. W 1911 powrócił do Petersburga i został Privatdozentem na macierzystej uczelni. W 1913 wyjechał do Woroneża i stworzył tam Instytut Rolniczy, prowadząc tę uczelnię aż do 1919 r. W 1922 odegrał analogiczną rolę jak w Woroneżu, zakładając i obejmując kierownictwo Instytutu Rolniczego w Petersburgu. W 1927 r. został dyrektorem Instytutu Gleboznawstwa Akademii Nauk ZSRR.
Od roku 1926 był członkiem Akademii Nauk ZSRR[2].
Badał gleby Syberii, Azji Środkowej oraz Rosji europejskiej, a także procesy zwietrzelinowe, zajmował się też badaniami glaukonitu. Opublikował ok. 100 prac z tych dziedzin[3].
Przypisy
Bibliografia
- Encyklopedia PWN, Tom 1, Warszawa 1991, s. 717.
- Parafiniuk J., 2025: Glinka Konstantin Dmitrijewicz. W: Parafiniuk J. (red.): Słownik biograficzny geologów polskich, str. 209, 210. Polska Akademia Umiejętności, Kraków. ISBN 978-83-7676-381-1.