Konstanty Bogusławski

Konstanty Bogusławski
Spektator, Tadeusz Górski, Adam Górski
Imię i nazwisko urodzenia

Konstanty Izenberg

Data i miejsce urodzenia

23 lutego 1891
Szczuczyn

Data i miejsce śmierci

14 marca 1948
Łódź

Konstanty Bogusławski ur. jako Konstanty Izenberg ps. „Spektator”, „Tadeusz Górski”[1], Adam Górski[2] (ur. 23 lutego 1891 w Szczuczynie[3], zm. 14 marca[4][3] 1948 w Łodzi[2][3]) – polski dziennikarz, redaktor naczelny „Expressu Ilustrowanego” (1946–1948).

Życiorys

Ukończył naukę w szkole handlowej w Będzinie. W 1907 został aresztowany i zmuszony do opuszczenia kraju w związku z uczestnictwem w wiecu w Będzinie. Studiował na Akademii Handlowej w Kijowie. W 1909 zamieszkał w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie pracował w biurze fabryki włókienniczej Pikielnego. W 1914 przeniósł się do Łodzi, gdzie w latach 1914–1918 pracował w piekarni i był handlarzem. W latach 1916–1918 został członkiem koła handlowców SDKPiL oraz należał do Związku Zawodowego Pracowników Handlowych i Biurowych w Łodzi. Jako dziennikarz współpracował z warszawską „Gazetą Polską” i łódzkimi: „Głosem Polskim” i „Ilustrowaną Republiką”, której był redaktorem technicznym i sekretarzem redakcji[3] (1925–1939)[5]. Przed II wojną światową był członkiem zarządu Syndykatu Dziennikarzy Łódzkich[5][3]. Był także autorem sztuki „Król bawełny”, wystawianej w teatrze łódzkim[3].

Podczas II wojny światowej, do sierpnia 1942 pracował w archiwum Rady Żydowskiej w getcie warszawskim. Następnie ukrywał się w okolicach Warszawy. W 1944 przedostał się do Lublina[3].

Od stycznia 1945 pracował w łódzkiej redakcji „Głosu Ludu”. W 1946 został sekretarzem „Głosu Robotniczego”[3], w tym samym roku reaktywował „Express Ilustrowany”, którego w latach 1946–1948 był pierwszym powojennym redaktorem naczelnym[5]. Był członkiem Zarządu Głównego Związku Zawodowego Dziennikarzy Polskich i wiceprezesem oddziału łódzkiego[3][5], a także członkiem Polskiej Partii Robotniczej[4].

Został Pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi[6].

Przypisy

  1. ↑ Wacław Pawlak, „Zeitungi”, „Kuriery”, „Expressy”. 140 lat prasy codziennej w Łodzi cz. lI, „Kronika Miasta Łodzi”, 1, bc.wbp.lodz.pl, 2004 [dostęp 2024-06-03].
  2. 1 2 Edmund Jankowski (red.), Słownik Pseudonimów Pisarzy Polskich XV w.-1970 r., t. IV, 1997, s. 55, ISBN 83-04-04329-7.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Andrzej Kempa, Marek Szukalak, Żydzi dawnej Łodzi: słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz z Łodzią związanych, Oficyna Bibliofilów, 2001, ISBN 978-83-87522-62-9 [dostęp 2025-06-14].
  4. 1 2 nekrologi, „Głos Kutnowski” (75), bc.wbp.lodz.pl, 17 marca 1948, s. 1–2 [dostęp 2024-06-04].
  5. 1 2 3 4 Zgon redaktora Bogusławskiego, „Kurier Popularny” (74), bc.wbp.lodz.pl, 15 marca 1948 [dostęp 2024-06-04].
  6. ↑ nekrolog, „Express Ilustrowany” (74), bc.wbp.lodz.pl, 15 marca 1948 [dostęp 2025-06-12].