Konstanty Jankowski (oficer)
 major | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 stycznia 1899 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1919–1938 |
| Siły zbrojne |
|
Konstanty Bronisławowicz Jankowski (ros. Константин Брониславович Янковский; ur. 6 stycznia 1899 we wsi Zinkowiczi (Ziniewiczi) w powiecie lidzkim guberni wileńskiej, zm. 30 kwietnia 1938 w Tbilisi) – polski oficer Armii Czerwonej, major, ofiara wielkiej czystki.
Życiorys
Młodość
Urodził się 6 stycznia 1899 roku we wsi Zinkowiczi (Ziniewiczi), w powiecie lidzkim guberni wileńskiej, w rodzinie chłopskiej. Ukończył cztery klasy szkoły miejskiej, po czym pracował jako szewc.
5 maja 1919 roku ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej. Początkowo służył jako czerwonoarmista w 1 pułku strzeleckim. 24 kwietnia 1920 roku rozpoczął naukę w 2 Szkole Kawalerii w Piotrogrodzie. Po ukończeniu szkoły, 1 grudnia 1921 roku, został mianowany dowódcą plutonu w tej samej szkole. 13 października 1922 roku rozpoczął służbę w 40 pułku kawalerii 7 Samarskiej Dywizji Kawalerii. Początkowo był dowódcą plutonu. 9 stycznia 1925 roku został zastępcą dowódcy szwadronu karabinów maszynowych, a 2 marca tego samego roku objął czasowo jego dowództwo. 30 lipca 1925 roku został szefem sztabu pułku. 9 października 1925 roku został mianowany p.o. dowódcy, a od 26 maja 1926 roku zastępcą dowódcy szwadronu w 38 pułku kawalerii. Od 16 października 1926 roku dowodził szwadronem w 37 pułku kawalerii. 1 maja 1930 roku rozpoczął studia na Wydziale Głównym Akademii Wojskowej RKKA im. M. Frunzego. Po ukończeniu studiów, 10 maja 1933 roku, został mianowany szefem I Oddziału sztabu 2 Kaukaskiej Górskiej Dywizji Kawalerii. Wiosną 1936 roku dywizję przeformowano w 17 Górską Dywizję Kawalerii. W 1936 roku Konstanty Jankowski otrzymał stopień majora.
Aresztowanie i śmierć
8 marca 1938 roku został zwolniony ze służby w Armii Czerwonej. Następnego dnia, 9 marca, został aresztowany. 28 kwietnia 1938 roku wyrokiem Trójki NKWD Gruzińskiej SRR został skazany na karę śmierci. Został rozstrzelany 30 kwietnia 1938 roku w Tbilisi.
Od 1920 roku był członkiem partii bolszewickiej.
Bibliografia
- Jakub Wojtkowiak, Polacy i Litwini, oficerowie Armii Czerwonej w latach 1922-1941. Słownik biograficzny, Warszawa: Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia, 2015, s. 222, ISBN 978-83-64486-30-2.