Konstanty Obidziński
 podpułkownik kawalerii | |
| Data urodzenia |
18 lutego 1885 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
8 maja 1926 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
do 1926 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca pułku |
| Odznaczenia | |
 | |
Konstanty Obidziński (ur. 18 lutego 1885, zm. 8 maja 1926 w Żółkwi) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 18 lutego 1885[1]. 22 maja 1920 roku został przeniesiony z Oficerskiej Szkoły Jazdy w Tarnowie do 5 pułku ułanów na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[2]. Walczył na wojnie z bolszewikami. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 5 puł. na stanowisku zastępcy dowódcy pułku i komendanta kadry szwadronu zapasowego tegoż pułku w Ostrołęce[1][3]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 80. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii)[4]. Od grudnia 1923 do maja 1924 pełnił w zastępstwie obowiązki dowódcy tego pułku[5]. Z dniem 20 listopada 1924 został przeniesiony do 6 pułku strzelców konnych w Żółkwi na stanowisko dowódcy[6][7][8].
8 maja 1926 w Żółkwi razem z wachmistrzem Janem Gadomskim został zastrzelony z rewolweru przez starszego wachmistrza Stanisława Kisielewskiego[9][10][11][12][13]. We wtorek 11 maja 1926 został pochowany[14]. 27 lipca 1926 Prezydent RP nadał pośmiertnie Konstantemu Obidzińskiemu stopień pułkownika[15][8].
20 maja 1926 wyrokiem wojskowego sądu doraźnego wachmistrz Kisielewski został skazany za podwójne zabójstwo na karę śmierci i degradację. Dowódca Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie wyrok zatwierdził, a pełniący obowiązki prezydenta RP, Marszałek Sejmu Maciej Rataj nie skorzystał z prawa łaski. Skazany został rozstrzelany tego samego dnia we Lwowie[16][11].
Ordery i odznaczenia
Przypisy
- 1 2 Spis oficerów 1921 ↓, s. 247, 794.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 maja 1920, s. 374.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 609, 676.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 155.
- ↑ Objęcie zastępstwa D-twa VIII Bryg. Jazdy. „Rozkazy Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I”. 127, s. 2, 1923-12-07. Warszawa..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 123 z 21 listopada 1924, s. 686.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 591, 598.
- 1 2 Gnat-Wieteska 1998 ↓, s. 12.
- ↑ Wachmistrz Kisielewski przed sądem doraźnym. „Polska Zbrojna”. 136, s. 4, 1926-05-19. Warszawa.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 44 z 14 października 1926, s. 363.
- 1 2 Gnat-Wieteska 1998 ↓, s. 16.
- ↑ Po strasznej tragedji w Żółkwi. „Kurjer Lwowski”. 107, s. 2, 1926-05-12. Lwów.
- ↑ Wstrząsająca tragedja w Żółkwi. „KGazeta Lwowska”. 105, s. 2, 1926-05-11. Lwów.
- ↑ Krwawy dramat w koszarach 6 p. strzelców w Żółkwi. „Kurjer Lwowski”. 107, s. 5, 1926-05-12. Lwów.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 15 sierpnia 1926, s. 261.
- ↑ Wyrok śmierci na wachmistrza Kisielewskiego. „Polska Zbrojna”. 138, s. 4, 1926-05-21. Warszawa.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-13].
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-07-28].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Zbigniew Gnat-Wieteska: 6 Pułk Strzelców Konnych im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Ajaks, 1998, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej.