Konwikt

Konwikt (łac. convictus) – forma internatu dla uczniów uczęszczających do szkoły prowadzonej przez dany zakon katolicki[1][2].

Budynek dawnego konwiktu jezuickiego w Kłodzku

W dawnej Polsce najwięcej było konwiktów pijarów, teatynów i jezuitów. Te zakony bowiem zajmowały się z założenia edukacją. Konwikty cechowały się surową dyscypliną, koncentrując się na kształtowaniu charakterów wychowanków.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ n, konwikt (instytucja) - Wielki słownik języka polskiego PAN [online], wsjp.pl [dostęp 2026-08-18].
  2. ↑ konwikt - co znaczy? | definicja słowa | Słownik PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2026-08-18].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.