Kormoran bruzdodzioby

Kormoran bruzdodzioby
	Phalacrocorax sulcirostris
	(Brandt, 1837)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	głuptakowe
Podrząd	głuptakowce
Rodzina	kormorany
Rodzaj	Phalacrocorax
Gatunek	kormoran bruzdodzioby
Synonimy
	Carbo sulcirostris Brandt, 1837; Hypoleucos sulcirostris (Brandt, 1837); Carbo purpuragula Peale, 1848;
	Carbo sulcirostris Brandt, 1837; Hypoleucos sulcirostris (Brandt, 1837); Carbo purpuragula Peale, 1848;
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski

Kormoran bruzdodzioby^[4] (Phalacrocorax sulcirostris) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Występuje na obszarze od Indonezji przez Nową Gwineę, Australię i Tasmanię, aż po Nową Zelandię i Nową Kaledonię^[5]. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Taksonomia: Gatunek ten bywał umieszczany w rodzaju Hypoleucos^[2]^[5]. Nie wyróżnia się podgatunków^[5]^[6]^[7]. Proponowane podgatunki purpuragula i territori nie są obecnie akceptowane^[2]^[5].

Morfologia: Długość ciała waha się w przedziale 55–65 cm, rozpiętość skrzydeł 95–105 cm^[5]. Masa ciała wynosi 520–1210 g^[5]. Czarno ubarwiony. Grzbiet ciała i górna powierzchnia skrzydeł z zielonkawym połyskiem i wzorem przypominającym łuski. W sezonie lęgowym na głowie i szyi widoczne białe plamki. Tęczówki szmaragdowozielone. Dziób szary, smukły, haczykowato zakończony. Krótkie nogi i stopy z błonami pławnymi czarniawe. Samice są podobne do samców. Osobniki młodociane przypominają dorosłe, ale są bardziej brązowe^[8].

Pożywienie: Zjada głównie ryby, także skorupiaki i inne bezkręgowce^[5]^[8].

Status zagrożenia: IUCN uznaje kormorana bruzdodziobego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2023 roku organizacja Wetlands International szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 34 999 – 1 024 999 osobników (co przelicza się na 23 300 – 683 000 osobników dorosłych), zaś jej trend oceniła jako fluktuujący^[3].

Przypisy

↑ Phalacrocorax sulcirostris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 5 D. Lepage: Little Black Cormorant Phalacrocorax sulcirostris. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2021-09-10]. (ang.).
1 2 BirdLife International, Phalacrocorax sulcirostris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2026-1 [dostęp 2026-08-14] (ang.).
↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 - kormorany - Cormorants (wersja: 2024-10-03). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-14].
1 2 3 4 5 6 7 Orta, J., D.A. Christie, F. Jutglar & G.M. Kirwan: Little Black Cormorant (Phalacrocorax sulcirostris), version 1.0. [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2026-08-14]. (ang.).
↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-08-14] (ang.).
↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
1 2 N. Bouglouan: Little Black Cormorant. [w:] oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2021-09-10]. (ang.).

Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).