Kormoran oliwkowy
| Nannopterum brasilianum[1] | |||
| (J.F. Gmelin, 1789) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
kormoran oliwkowy | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[6] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 występuje przez cały rok tylko w sezonie lęgowym | |||
Kormoran oliwkowy[5][7] (Nannopterum brasilianum) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae), zamieszkujący Amerykę Północną (od południa Stanów Zjednoczonych na południe) i Południową. Nie jest zagrożony.
Systematyka i zasięg występowania
Gatunek umieszczany był przez niektórych systematyków w rodzajach Hypoleucos lub Phalacrocorax[2][3]. Wyróżnia się dwa podgatunki Nannopterum brasilianum[2][8][9][10]:
- N. b. mexicanum (J.F. Brandt, 1837) – południowe USA (południowa Arizona do Luizjany) do Nikaragui, Bahamy i Kuba
- N. b. brasilianum (J.F. Gmelin, 1789) – Ameryka Centralna i Południowa – od Kostaryki do Ziemi Ognistej.
Morfologia
- Wygląd zewnętrzny
- Kormoran oliwkowy jest cały czarny, poza dziobem. Dłuższe skrzydła są jednak bardziej szare od reszty ciała.
- Rozmiary
- Długość ciała 58–73 cm, rozpiętość skrzydeł około 101 cm[2].
- Masa ciała
Samce od 1,1 do 1,5 kg, samice od 1 do 1,4 kg.
Ekologia i zachowanie
- Środowisko
- Zbiorniki wodne obfitujące w ryby.
- Pożywienie
- Głównie ryby, które zdobywa nurkując.
- Rozród
- Zakłada gniazdo w małych koloniach. Buduje je najczęściej kilka metrów nad ziemią (lub wodą) w krzewach lub na drzewach. Samica kormorana oliwkowego składa zwykle trzy jaja, jednak średnia arytmetyczna liczba wylęgniętych ptaków to mniej niż dwa.
Status zagrożenia
IUCN uznaje kormorana oliwkowego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji szacuje się na około 2 miliony osobników. BirdLife International uznaje globalny trend liczebności za wzrostowy, choć trendy liczebności niektórych populacji nie są znane[6].
Przypisy
- ↑ Nannopterum brasilianum, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 del Hoyo, J., Elliott, A. & Sargatal, J. (red.), Handbook of the Birds of the World, t. 1. Ostrich to Ducks, Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 343, ISBN 84-87334-10-5.
- 1 2 3 D. Lepage, Neotropic Cormorant Nannopterum brasilianum, [w:] Avibase [online] [dostęp 2026-08-14] (ang.).
- ↑ Phalacrocorax olivaceus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2020-02-29] (ang.).
- 1 2 P. Mielczarek & W. Cichocki, Polskie nazewnictwo ptaków świata, „Notatki Ornitologiczne”, Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999, s. 25.
- 1 2 BirdLife International, Nannopterum brasilianus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2026-1 [dostęp 2026-08-14] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 – kormorany – Cormorants (wersja: 2021-07-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-14].
- ↑ Telfair II, R.C. & M.L. Morrison, Neotropic Cormorant (Nannopterum brasilianum), version 2.2, [w:] Birds of the World (red. P.G. Rodewald & B.K. Keeney), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2022, DOI: 10.2173/bow.neocor.02.2 [dostęp 2026-08-14] (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-08-14] (ang.).
- ↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
Bibliografia
- P.A. Johnsgaard: Cormorants, darters and pelicans of the world. Washington DC: Smithsonian Institution Press, 1993.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).