Kosmeceutyk

Kosmeceutyk, dermokosmetyk, kosmetyk apteczny^[1] – termin występujący w marketingu, lecz nie funkcjonujący w porządku prawnym, oznaczający środek kosmetyczny, łączący w sobie cechy leku i kosmetyku, mający leczyć choroby skóry oraz poprawiać jej estetykę^[2].

Kosmeceutyki często wyróżniają się wyższą niż kosmetyki zawartością składników aktywnych, choć nie jest to zasadą^[2]. Do ich składników zaliczamy m.in. Retinoidy, witaminy E, C i B, peptydy czy jony metali, takie jak cynk, miedź, selen czy srebro, a także ekstrakty roślinne i olejki eteryczne^[3]. Kosmeceutyki często wspomagają terapie dermatologiczne. Wybierane są najczęściej przez osoby zmagające się z trądzikiem, łuszczycą, alergiami skórnymi czy atopowym zapaleniem skóry^[1].

Nazwa kosmeceutyk została zapoczątkowana przez Raymonda Reeda i rozpowszechniona w latach 70. przez profesora dermatologii Alberta M. Kligmana^[2] z Uniwersytetu w Pensylwanii by wyróżnić preparaty, znajdujące się pomiędzy lekami a kosmetykami.

Problemy z klasyfikacją prawną produktów z pogranicza mają długą historię. Na przełomie XIX i XX w., gdy prawodawcy dopiero zaczynali brać pod uwagę istotę sztywnych ram prawnych, miały miejsce liczne sprawy sądowe dotyczące środków, które można dzisiaj zaklasyfikować jako kosmeceutyki. Często w swoim składzie miały olejki eteryczne, które ze względu na swoją siłę działania, utrudniają jednoznaczną decyzję urzędu w kontekście rejestracji (kosmetyk czy lek)^[4].