Kröhnkit
 zielony okaz z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Na2Cu(SO4)2·2H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu | |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[3] |
| Gęstość |
2,9 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska, niebieskozielona[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,544–1,601 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,057[1] dyspersja (optyka): słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.CC.30[1] |
Kröhnkit – bardzo rzadki minerał klasy siarczanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju krótkopryzmatycznych lub oktaedrycznych. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Posiada białą rysę i muszlowy przełam. Często występuje w formie kryształów bliźniaczych[1]. Występuje w skupieniach masywnych i ziarnistych[1][3]. Jest rozpuszczalny w wodzie[1].
Występowanie
Minerał wtórny powstający w strefie utlenionej złóż miedzi, zwykle w bardzo suchym klimacie[2]. Towarzyszą mu antleryt, chalkantyt, atakamit i brochantyt[1][2].
Miejsce występowania
Jest minerałem bardzo rzadkim. Najlepszej jakości okazy pochodzą z Chile. Występuje także w Australii, Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Utah, Wirginia)[1][3][2]. W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku w okolicach Polkowic i na Górnym Śląsku w okolicach Wodzisławia[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Kröhnkite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-06-09] (ang.).
- 1 2 3 4 John W. Anthony i inni red., Kröhnkit, 2001–2005, Mineralogical Society of America [dostęp 2025-06-07] (ang.).
- 1 2 3 Kröhnkit [online], National Gem Lab [dostęp 2025-06-09] (ang.).