Krasnouralsk

Krasnouralsk
Красноуральск
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Rosja

Obwód

 swierdłowski

Populacja (2017)

 

• liczba ludności

23 142[1]

Nr kierunkowy

+7 34343

Kod pocztowy

624330

Tablice rejestracyjne

66

Położenie na mapie obwodu swierdłowskiego
Mapa konturowa obwodu swierdłowskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Krasnouralsk”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Krasnouralsk”
Ziemia58°21′N 60°03′E/58,350000 60,050000
Strona internetowa

Krasonuralsk (ros. Красноуральск) – miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, w Uralskim Okręgu Federalnym. Liczy około 23 tys. mieszkańców. Jest ośrodkiem górnictwa, hutnictwa, meblarstwa, przemysłów zbrojeniowego[2] i chemicznego, o bardzo wysokim stopniu zanieczyszczenia środowiska naturalnego[3][4]. Położony jest w sąsiedztwie trasy szybkiego ruchu w odległości ok. 70 km na północ od Niżnego Tagiłu. Miasto otaczają rozległe lasy. W 2017 r. informowano o podejmowanych próbach dekontaminacji terenu byłej fabryki chemicznej[5].

Historia

Osadnictwo datowane od 1832 r. wiązało się z niewielkim pokładem złota. W 1925 r. rozpoczęto wydobycie rud miedzi. W 1932 r. osadę przekształcono w miasto, przyjmując obecną nazwę. W okresie II wojny światowej oraz w latach powojennych miasto i okolice stały się miejscem zsyłki licznych Polaków, deportowanych tu od 10 lutego 1940 r.[6] z sowieckiej strefy okupacyjnej do pracy ponad siły, w nieludzkich warunkach, w pobliskich lasach i w kopalniach rud miedzi, co skutkowało bardzo wysoką śmiertelnością zesłańców, w tym małych dzieci, także śmiercią głodową. Zdarzały się mordy na więźniach[7][8][9][10]. Prócz Polaków, wykorzystywano także niewolniczo jeńców fińskich.

Klimat

Zimny klimat, o średniej rocznej temperaturze 1,2 °C i wysokich każdego miesiąca opadach deszczu, 591 mm rocznie[11].

Średnia temperatura i opady dla
Miesiąc Sty Lut Mar Kwi Maj Cze Lip Sie Wrz Paź Lis Gru Roczna
Rekordy maksymalnej temperatury [°C] -12 -9,5 -0,6 8,4 15,7 21,4 23,3 20,1 13,5 4 -4,2 -9,1 23,3
Średnie dobowe temperatury [°C] -15,8 -13,9 -5,7 3,1 9,6 15,3 17,7 14,8 9,1 0,8 -7,6 -12,7 1,2
Rekordy minimalnej temperatury [°C] -19,6 -18,3 -10,8 -2,1 3,5 9,2 12,2 9,5 4,7 -2,3 -10,9 -16,2 −19,6
Opady [mm] 31 21 21 37 47 69 99 79 63 50 41 33 78
Źródło: [11]

Gospodarka

W mieście rozwinął się przemysł chemiczny, materiałów budowlanych, lekki oraz hutniczy[12]

Urodzeni w Krasnouralsku

Przypisy

  1. ↑ Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2017 года.
  2. ↑ Odtajniony raport CIA, fabryka granatów.
  3. ↑ Transparent frogs-mutants found in Krasnouralsk.
  4. ↑ Air Pollution in the Ural Mountains: Environmental, Health and Policy Aspects pod redakcją: Igor Linkov, R. Wilson.
  5. ↑ wydanie wiadomości Красноуральск Новости Четвертого канала.
  6. ↑ Deportacja 10.02.40 z rodzicami i 3 braćmi do obw. Swierdłowsk, rejon Krasnouralsk, vposiołek Nowolewiński. Zamieszkali w barakach w tajdze... Praca w kopalni rudy miedzi, głód, epidemia tyfusu. Po amnestii władze nie chciały ich zwolnić z kopalni... – Wspomnienia Sybiraków – bibliografia komentowana zbiorów Archiwum Naukowego przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego we Wrocławiu, opracowanie Małgorzaty Ruchniewicz.
  7. ↑ Ludobójstwo Ludności Polskiej na Kresach, fragmentaryczne spisy nazwisk, często wymieniające Krasnouralsk jako miejsce śmierci zesłańca, z pracy zbiorowej w kolejnych publikacjach „My Sybiracy”, wydawanych przez Związek Sybiraków, oddział w Łodzi, autorzy: Stanisław Jacoń, Anna Jacoń, Grzegorz Jacoń, Jerzy Rossowski.
  8. ↑ „...10 lutego 1940 r. została wywieziona wraz z ciotecznymi siostrami na Ural, gdzie pracowała jako robotnica w kopalni miedzi w Krasnouralsku. W roku 1942, wobec niesłychanie ciężkich warunków życia i pracy, wręcz głodu panującego wśród deportowanych Polaków... – źródło: Maria Wójcik. Kobiety-żołnierze 1. i 2. Armii WP: biografie i wspomnienia. Lublin, 2010. s. 61–63.
  9. ↑ Po kilku tygodniach jazdy zatrzymaliśmy się na jakiejś stacji. Nie wiadomo było gdzie jesteśmy. Jak się później dowiedzieliśmy, był to Krasnouralsk w rejonie Uralskim. Stąd, przy temperaturze około –40 stopni rozwożono nas odkrytymi samochodami do różnych miejsc odległych od Krasnouralska o jakieś 60 kilometrów – Zofia Kunysz – „Moje Wspomnienia z Syberii”, fragmenty publikacji Fundacji Moje Dzieciństwo.
  10. ↑ Archiwum Wschodnie, Zeszyt 2. karta.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-29)]. – odniesione do Krasnouralska świadectwa zesłańców przywołują także lata powojenne.
  11. 1 2 Climate: Krasnouralsk. [dostęp 2018-02-11]. (ang.).
  12. ↑ Krasnouralsk, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-07-18].

Linki zewnętrzne