Krogulec rdzawoboczny

Krogulec rdzawoboczny
Aerospiza castanilius
(Bonaparte, 1853)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

szponiaste

Rodzina

jastrzębiowate

Podrodzina

jastrzębie

Plemię

Accipitrini

Rodzaj

Aerospiza

Gatunek

krogulec rdzawoboczny

Synonimy
  • Accipiter castanilius Bonaparte, 1853
Podgatunki
  • A. c. castanilius (Bonaparte, 1853)
  • A. c. beniensis (Lönnberg, 1917)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]

Krogulec rdzawoboczny[2] (Aerospiza castanilius) – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkującego Afrykę Subsaharyjską.

Systematyka

Takson po raz pierwszy opisany przez K.L. Bonapartego w 1853 roku pod obecną nazwą[3]. Jako lokalizację holotypu autor wskazał błędnie Amerykę Południową (powinien być Gabon)[4]. Takson siostrzany z A. tachiro[5]. Wyróżniono 2 podgatunki A. castanilius[a][6].

Występowanie

Ptak ten zamieszkuje w zależności od podgatunku[6]:

Morfologia

Długość ciała 28–37 cm, rozpiętość skrzydeł 43–58 cm, masa ciała samców 115–150 g, samic 147–200 g[4][7]. Grzbiet ma barwę czarną lub ciemnoszarą. Ogon jest czarny z trzema białymi, prostopadłymi pasami, szyja, klatka piersiowa i brzuch rudo-biała, oczy, woskówka i nogi żółte.

Tryb życia

Krogulce rdzawoboczne żyją w nizinnych, wilgotnych lasach. Najprawdopodobniej żywią się niewielkimi ssakami (gryzonie, być może nietoperze), gadami, płazami i mniejszymi ptakami[4]. Polują z ukrycia. Często towarzyszą kolumnom mrówek, w celu upolowania wypłoszonych przez nie bezkręgowców. Okres godowy trwa od stycznia do kwietnia[4].

Status zagrożenia

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje krogulca rdzawobocznego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została jeszcze oszacowana, ​​ale ptak ten jest opisywany jako pospolity na większych obszarach leśnych. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy ze względu na wylesianie[1].

Uwagi

  1. ↑ Zobacz w infoboksie

Przypisy

  1. 1 2 BirdLife International, Accipiter castanilius, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2025-12-30] (ang.).
  2. ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2025-04-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-12-30].
  3. ↑ K.L. Bonaparte: Revue et magasin de zoologie pure et appliquée. Cz. 5. Paryż: Bureau de la Revue et Magasin de Zoologie, 1853, s. 578. (fr.).
  4. 1 2 3 4 A.C. Kemp, J.S. Marks: Chestnut-flanked Sparrowhawk (Accipiter castanilius). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2014-08-24]. (ang.).
  5. ↑ Floris C. Breman, Kurt Jordaens, Gontran Sonet, Zoltán T. Nagy, Jeroen Van Houdt, Michel Louette. DNA barcoding and evolutionary relationships in Accipiter Brisson, 1760 (Aves, Falconiformes: Accipitridae) with a focus on African and Eurasian representatives. „Journal of Ornithology”. 154 (1), s. 265–287, 2013. DOI: 10.1007/s10336-012-0892-5. (ang.).
  6. 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors. IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2025-12-30]. (ang.).
  7. ↑ Michel Louette, Paul Herroelen. Comparative biology of the forest-inhabiting hawks Accipiter spp. in the Democratic Republic of Congo. „Ostrich”. 78 (1), s. 21–28, 2007. DOI: 10.2989/OSTRICH.2007.78.1.4.48. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne