Krystyna Kallas

Krystyna Teresa Kallas

Data i miejsce urodzenia	16 września 1940 Warszawa
Data i miejsce śmierci	3 stycznia 2024 Toruń
profesor
Specjalność: językoznawstwo polskie
Alma Mater	Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Doktorat	1970
Habilitacja	1981
Profesura	2002
Uczelnia	Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Okres zatrudn.	do 2020
Odznaczenia

Krystyna Teresa Kallas (ur. 16 września 1940 w Warszawie, zm. 3 stycznia 2024 w Toruniu^[1]) – polska językoznawczyni, polonistka^[1][2].

Była absolwentką filologii polskiej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1962)^[3]. W latach 1962–2010 pracowała w na tej uczelni jako: asystentka (1962–1971), adiunktka (1971–1981), docentka (1981–1990) i profesorka nadzwyczajna (1990–2010)^[4]. Była zatrudniona w Katedrze Języka Polskiego, następnie w Instytucie Filologii Polskiej i w Instytucie Języka Polskiego UMK^[2]. Stopień doktorski uzyskała w 1970, stopień doktora habilitowanego w zakresie językoznawstwa w 1981, tytuł profesora nadzwyczajnego^[4] 18 lipca 1994^[3], a profesora zwyczajnego w 2002. Od 2020 przebywała na emeryturze^[2].

W latach 1981–1984 pełniła funkcję prodziekana Wydziału Humanistycznego UMK, w latach 1991–2010 była kierowniczką Zakładu Języka Polskiego (później Zakład Współczesnego Języka Polskiego). W latach 1993–2005 kierowała studiami doktoranckimi z zakresu językoznawstwa^[2][5]. W Senacie UMK reprezentowała Wydział Filologiczny^[2].

W latach 1987–1990 była członkinią Zarządu Polskiego Towarzystwa Naukowego, a w latach 1990–1992 członkinią Rady Naukowej Instytutu Języka Polskiego PAN^[5]. Należała do Toruńskiego Towarzystwa Naukowego i Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego^[1][2].

Napisała niemal 60 opracowań na temat gramatyki współczesnego języka polskiego. Zajmowała się szczególnie składnią (poświęciła jej ponad 2/3 swoich publikacji), słowotwórstwem i stylistyką językoznawczą. Bibliografia jej prac (1961–2003) została opublikowana w tomie wydanym z okazji jej 40-lecia pracy naukowej „Studia z gramatyki i semantyki języka polskiego” pod redakcją A. Moroza i M. Wiśniewskiego (Toruń 2004)^[2].

Otrzymała Złoty Krzyż Zasługi (1982) i Medal Komisji Edukacji Narodowej (1994)^[4]. Była laureatką nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (1975) oraz kilku nagród Rektora UMK^[2].