Krzysztof Nitsch

Krzysztof Nitsch
Data i miejsce urodzenia

1948
Zabrze

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Dziedzina sztuki

rzeźba, medalierstwo

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Krzysztof Szczepan Nitsch (ur. 1948[1] w Zabrzu[2]) – polski rzeźbiarz i medalier.

Życiorys

Syn Roberta. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uczył się u prof. Jerzego Bandury i prof. Stefana Borzęckiego[3]. Uzyskał dyplom oraz medal dla najlepszego studenta w 1975 roku[3]. Od 1975 roku pracował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie jako asystent prof. Jerzego Bandury, następnie jako asystent prof. Mariana Koniecznego[3].

Od 1973 roku mieszka w Gliwicach[2]. W połowie lat siedemdziesiątych XX wieku wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków[3], następnie później – do Związku Artystów Rzeźbiarzy[3]. W 1983 roku założył Pracownię Odlewnictwa[3] w ASP w Krakowie, którą prowadzi samodzielnie. Uzyskał stopień naukowy profesora w 1997 roku[3].

Brał udział w ogólnokrajowych wystawach i w prezentacjach sztuki polskiej za granicą[2]. Zdobył liczne nagrody i wyróżnienia artystyczne. W 2008 roku otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4][5], a w 2018 – Złoty[6]. W 2009 roku został Honorowym Obywatelem Gliwic[2]. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1998)[7] oraz Krzyżem Kawalerskim (2013)[8] i Oficerskim (2020)[9] Orderu Odrodzenia Polski. W swoim domu (dawna remiza strażacka) w Gliwicach-Sośnicy tworzy przez lata osobiste muzeum-galerię[10].

Za zasługi dla rozwoju światowej sztuki rzeźbiarskiej i medalierstwa oraz promocji Miasta Zabrze jako światowego ośrodka kultury, 28 września 2022 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Zabrze[11][12].

Nagrody

  • I i III nagroda Międzynarodowym Biennale Małych Form Rzeźbiarskich w Rawennie (1983)[13]
  • I Nagroda na Międzynarodowym Sympozjum Rzeźby, Węgry (1987)[13]
  • I Nagroda w Międzynarodowym Konkursie „Człowiek i woda” Niemcy (1990)[13]
  • I Nagroda w Międzynarodowym Konkursie III Qadriennale Medalierstwa, Słowacja (1993)[13]
  • Grand Prix na Salonie Rzeźby Wiosna ’98 (1998)[1][14]
  • medal i wyróżnienie na Światowej Wystawie FIDEM w Hadze (1998)[14]
  • Złoty Laur Fundacji Kultury Polskiej[14] „Za Mistrzostwo w Sztuce” (1999)[13]
  • Złoty Wawrzyn od Polskiego Komitetu Olimpijskiego (2001)[14]
  • Nagroda Towarzystwa Allianz w dziedzinie kultury (2002)[14]
  • Złoty Medal w Ogólnopolskim Salonie Rzeźby w Warszawie (2003)[1]
  • III Nagroda na Międzynarodowym Konkursie Biennale „Dante Europejczyk” we Włoszech (2003)[1]
  • nagroda Prezydenta miasta Gliwice[14]
  • nagroda Towarzystwa Przyjaciół Gliwic za osiągnięcia w dziedzinie kultury[14]
  • Śląska Nagroda im. Juliusza Ligonia[14] (2008)[15]
  • laureat VIII edycji konkursu „Marka Śląskie” w kategorii Osobowość Roku (2017)[14]

Twórczość

  • kompozycja rzeźbiarska przy radiostacji gliwickiej[14]
  • fontanna Żywy obraz na dziedzińcu Willi Caro w Gliwicach[14]
  • pomnik Ofiarom wojen i totalitaryzmów w gliwickim Parku Chopina[14]
  • kompozycja rzeźbiarska (tablica[16]) TORA na miejscu synagogi w Gliwicach[14]
  • ołtarz Krzew w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach we współpracy z Witoldem Cęckiewiczem (2002)[14]
  • pomnik (popiersie) Gabriela Narutowicza w Szwajcarii przy elektrowni wodnej Mühleberg[17] (2009)[14]
  • rzeźba Ku słońcu I w Gliwicach (2010)[14]
  • rzeźba Ku słońcu II w Gliwicach (2012)[14]
  • statuetka dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych: Nagroda Solidarności (2014)[14]
  • medal Przeszłość–Przyszłość dla Muzeum Monet i Medali w Kremnicy (2015)[14]
  • tablica pamięci Wilhelma von Blandowskiego w Gliwicach (2015)[14]
  • kompozycja przestrzenna pamięci Tadeusza Różewicza w Gliwicach (2015)[14]
  • rzeźba z cyklu Nasza Ojczyzna dla Śląskiego Ogrodu Botanicznego w Mikołowie (2016)[14]
  • statuetka dla laureatów Nagrody Żółtej Ciżemki (około 2017)[14]

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Krzysztof Nitsch. Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie. [dostęp 2021-06-23].
  2. 1 2 3 4 Krzysztof NITSCH. Urząd Miejski Gliwice, 2010-06-09. [dostęp 2021-06-23].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Wyroba 2019 ↓, s. 1.
  4. ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis. gov.pl, 2025-12-15. [dostęp 2026-03-10].
  5. ↑ Medale Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 2009-05-26. [dostęp 2012-11-21].
  6. ↑ Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie uroczyście zainaugurowała 201. rok akademicki. gov.pl, 2018-10-17. [dostęp 2026-03-10].
  7. ↑ M.P. z 1999 r. Nr 7, poz. 81 (ISAP)
  8. ↑ M.P. z 2013 r. poz. 502 (ISAP)
  9. ↑ M.P. z 2020 r. poz. 955 (ISAP)
  10. ↑ Marlena Polok-Kin: W Sośnicy powstaje dzieło życia prof. Nitscha. Dziennik Zachodni, 2012-01-06. [dostęp 2021-06-23].
  11. ↑ Uchwała nr LV/794/22 Rady Miasta Zabrze z dnia 28 września 2022 roku w sprawie nadania tytułu Honorowego Obywatela Miasta Zabrze.
  12. ↑ Paweł Kurczonek: Zabrze. Nadano honorowe obywatelstwa. Wyróżnienie zdobyli prof. Bochenek, prof. Nitsch oraz Elżbieta Penderecka. dziennikzachodni.pl, 29 września 2022. [dostęp 2024-11-14].
  13. 1 2 3 4 5 Artyści w kolekcji. Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. [dostęp 2021-06-23].
  14. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Wyroba 2019 ↓, s. 2.
  15. ↑ Krzysztof P. Bąk: Ligoniowe laury. Dziennik Zachodni, 2008-12-21. [dostęp 2021-06-23].
  16. ↑ Zuzanna Grabska: Gliwice. Nadpalony zwój w miejscu synagogi. 2011-02-04. [dostęp 2021-06-23].
  17. ↑ Schutzverband Wohlensee Jahresbericht 2009. Elisabeth Wieland, Christian Gnägi (Red.). Schutzverband Wohlensee SVW, 2010-02, s. 82.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.