Kuesta Niagary
Kuesta Niagary (ang. Niagara Escarpment) – wypiętrzenie pochodzenia erozyjnego w Ameryce Północnej w Krainie Wielkich Jezior. Rozpoczyna się w amerykańskim stanie Nowy Jork i przecina kanadyjską prowincję Ontario, a następnie obszary amerykańskich stanów Michigan i Wisconsin.
Charakterystyka
Kuesta jest liniowym tworem geomorfologicznym długości ponad 1000 km, obejmującym ogromną podkową, o końcach skierowanych ku południu, znaczny fragment pogranicza amerykańsko-kanadyjskiego z jeziorami Huron i Michigan. Budują go głównie grube warstwy dolomitów, które osadzały się na dnie tropikalnego morza w paleozoiku, z górą 400 mln lat temu. Po ustąpieniu morza, pod działaniem długotrwałej erozji, powstał ogromny, dobrze wykształcony uskok terenu, sięgający wysokością od 180 do ok. 500 m n.p.m. i do ok. 250 m ponad swe przedpole. Stoki uskoku, strome po zewnętrznej stronie owej podkowy, pełne są pionowych urwisk, wąwozów, jaskiń itp.[1] Przez taki uskok przelewają się m. in. wody rzeki Niagara, tworząc wodospad.
Przyroda
Dzięki takiemu ukształtowaniu i dużej niedostępności tereny wzdłuż kuesty oparły się w znacznym stopniu zagospodarowaniu przez człowieka. Mocno zalesione, są dziś domem ok. 1500 gatunków roślin, 90 gatunków ryb, 36 gatunków płazów i gadów, 300 gatunków ptaków i 53 gatunków ssaków[1].
Ochrona
Niagara Escarpment został w 1990 r. uznany przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery i dziś jest jednym z 16 takich obiektów w Kanadzie. W strukturach Ministerstwa Zasobów Nturalnych prowincji Ontario działa Niagara Escarpment Comission, której celem jest nadzorowanie wszelkich działań oraz pomoc lokalnym władzom i instytucjom w celu zachowania tego swoistego fenomenu przyrody[1].
Turystyka
Z racji swych wyjątkowych walorów przyrodniczych i estetycznych tereny wzdłuż Kuesty Niagary są bardzo atrakcyjne z punktu widzenia turystyki. Wytyczono tu szereg znakowanych, pieszych szlaków turystycznych, w tym Bruce Trail – najdłuższy szlak turystyczny w Kanadzie, długości 895 km[1].