Kurt Hessenberg
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Kurt Hessenberg (ur. 17 sierpnia 1908 we Frankfurcie nad Menem[1][2], zm. 17 czerwca 1994 tamże[2]) – niemiecki kompozytor.
Życiorys
W latach 1927–1931 studiował w Lipsku u Roberta Teichmüllera i Güntera Raphaela[1][2]. Od 1933 roku wykładał teorię muzyki w konserwatorium we Frankfurcie nad Menem[1][2], w 1953 roku otrzymał tytuł profesora[1].
Tworzył w konwencjonalnym, klasycyzującym stylu[1][2], nawiązując do neobarokowego kierunku Paula Hindemitha[1]. Uprawiał wszystkie gatunki muzyczne oprócz opery[1]. Skomponował m.in. 3 symfonie (I 1936, II 1943, III 1954), Koncert fortepianowy (1940), Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę (1950), Koncert na orkiestrę (1958), 2 sonaty na flet (1932), 5 kwartetów smyczkowych (1934–1967), Trio smyczkowe (1949), Trio fortepianowe (1950)[2]. Po 1945 roku tworzył przede wszystkim utwory religijne i na organy, ważne miejsce w jego dorobku zajmują kompozycje chóralne[1].
Przypisy
- ISNI: 0000000120331067
- VIAF: 116595972
- LCCN: n80138267
- GND: 118919555
- BnF: 13936320n
- SUDOC: 162431422
- NKC: mzk2011633399
- BNE: XX5045829
- NTA: 073620319
- BIBSYS: 2126503
- Open Library: OL4690181A
- PLWABN: 9810690416605606
- NUKAT: n2009043604
- J9U: 987012722517805171
- LNB: 000204014
- CONOR: 115813987
- RISM: people/50037502
- WorldCat: E39PBJjmQqpFcPfRxF9XyWYkjC