Kwintus Cecyliusz Metellus

Kwintus Cecyliusz Metellus
Quintus Caecilius Metellus
Data urodzenia

ok. przypuszczalnie 245 p.n.e.

konsul
Okres

od 206 p.n.e.
do 206 p.n.e.

Kwintus Cecyliusz Metellus (ur. przed 237 p.n.e., zm. po 179 p.n.e.) – Rzymianin, członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, syn Lucjusza Cecyliusza Metellusa (konsula w 251 p.n.e.)[1].

Genealogia Kwintusa Cecyliusza Metellusa

W 216 p.n.e. został wybrany do kolegium pontyfików[2]. Sprawował urząd edyla plebejskiego w 209 p.n.e.[3], a w następnym roku urząd edyla kurulnego[4]. W 207 p.n.e. służył jako legat w armii Tyberiusza Klaudiusza Nerona w kampanii przeciwko Hazdrubalowi. Był jednym z trzech posłów, którzy dostarczyli do Rzymu wieść o zwycięstwie nad rzeką Metaurus[5]. Dyktator w 207 p.n.e. Marek Liwiusz Salinator mianował Metellusa dowódcą jazdy (Magister equitum)[6]. W 206 p.n.e. został konsulem z Lucjuszem Wetoriuszem[6]. Obu tym konsulom przydzielono jako teren działania Bruttium i wojnę z Hannibalem. Kwintusowi przydzielono dwa legiony, którymi poprzedniego roku jako konsul dowodził Gajusz Klaudiusz[7]. Prowadził działania przeciwko Hannibalowi w Bruttium i Lukanii, ale bez większych sukcesów[8]. Przedłużono mu dowództwo nad tym samym wojskiem na następny 205 p.n.e. i kontynuował działania w Bruttium wraz z nowym konsulem Publiuszem Licyniuszem Krassusem[9]. Pod koniec tegoż 205 roku p.n.e. konsul mianował go dyktatorem z zadaniem przeprowadzenia wyborów, jego wojsko zostało rozwiązane a po przeprowadzeniu wyborów, złożył urząd[10]. W 204 p.n.e. był członkiem. komisji do rozpatrzenia skargi Lokrów na Scypiona i jego legata Pleminiusza za zachowanie garnizonu rzymskiego w Lokrach[11]. W senacie stale wspierał interesy słynnego wodza Publiusza Korneliusza Scypiona Afrykańskiego[12][13]. Kwintus Metellus, który brał aktywny udział w wojnie z Hannibalem, w swojej przemowie w senacie w 201 p.n.e. podsumowującej tę wojnę stwierdził, że jej zakończenia nie uważa za błogosławieństwo dla Rzymu, gdyż obawia się, że Rzymianie znów popadną w poprzednią gnuśność, z której wydobyła ich obecność Hannibala[14]. W 210 został członkiem komisji do przydziału ziemi weteranom Scypiona. W latach 185–184 posłował do Macedonii dla rozsądzenia sporów króla Filipa V z sąsiadami[15][16][17][18] i na Peloponez w sprawie sporów Achajów z Lacedemończykami[19][20]. Kwintus po zakończeniu misji skarżył się ostro w senacie, że nie umożliwiono legatom wystąpić przed kongresem Achajów[21][22][23]. Według świadectwa Cycerona był dobrym mówcą[24].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Pliniusz ↓, Historia Naturalna, VII 139.
  2. ↑ Liwiusz_XXI ↓, XXII:21.
  3. ↑ Liwiusz_XXI ↓, XXVII:21.
  4. ↑ Liwiusz_XXI ↓, XXVII:36.
  5. ↑ Liwiusz_XXI ↓, XXVII:51.
  6. 1 2 Liwiusz ↓, XXVIII 10;1–2.
  7. ↑ Liwiusz ↓, XXVIII 10;8.
  8. ↑ Liwiusz ↓, XXVIII 11.
  9. ↑ Liwiusz ↓, XXVIII:45.
  10. ↑ Liwiusz ↓, XXIX:10–11.
  11. ↑ Liwiusz ↓, XXIX:20–21.
  12. ↑ Liwiusz ↓, XXIX:20.
  13. ↑ Liwiusz ↓, XXX:23.
  14. ↑ Waleriusz ↓, VII:2.3.
  15. ↑ Liwiusz ↓, XXIX:24.
  16. ↑ Liwiusz ↓, XXIX:47.
  17. ↑ Polibiusz ↓, XXII:9.
  18. ↑ Polibiusz ↓, XXIII:2.
  19. ↑ Polibiusz ↓, XXIII:4.
  20. ↑ Pauzaniasz ↓, VII:8.
  21. ↑ Liwiusz_XXXV ↓, XXXIX:33.
  22. ↑ Polibiusz ↓, XXII 13–16.
  23. ↑ Pauzaniasz ↓, VII:9.
  24. ↑ Cyceron ↓, Brutus [14.57].

Bibliografia

  • Gajusz Pliniusz Sekundus: K. Pliniusza Starszego Historyi Naturalnej Ksiąg XXXVII. T. III. Poznań: W Księgarni i Drukarni J. Łukaszewicza, MDCCCXXXXV.
  • Tytus Liwiusz: DZIEJE RZYMU OD ZAŁOŻENIA MIASTA;Księgi XXI–XXVII. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich - Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, MXMLXXIV.
  • Tytus Liwiusz: DZIEJE RZYMU OD ZAŁOŻENIA MIASTA;Księgi XXVIII–XXXIV. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich - Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, MXMLXXVI.
  • Tytus Liwiusz: Dzieje Rzymu od założenia Miasta. T. Księgi XXXV–XL. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich - Wydawnictwo, 1981.
  • Polibiusz: Dzieje. T. II. Wrocław–Warszawa–Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich - Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, MXMLXII.
  • Pauzaniasz: Wędrówka po Helladzie: W świątyni i w micie. ISBN 83-7316-826-5.
  • Valerius Maximus: Factorum et dictorum memorabilium libri novem. [dostęp 2019-08-09]. (łac.).
  • Marek Tuliusz Cyceron: Brutus, czyli o sławnych mówcach. ISBN 978-83-7469-809-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.