Lagostominae

	Lagostominae
	Wiegmann, 1835
	; Wiskaczan wielki (Lagostomus maximus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	gryzonie
Podrząd	jeżozwierzowce
Infrarząd	jeżozwierzokształtne
Parworząd	Caviomorpha
Nadrodzina	Chinchilloidea
Rodzina	szynszylowate
Podrodzina	Lagostominae
	Typ nomenklatoryczny
	Lagostomus Brookes, 1828
Synonimy
	Lagostomi Wiegmann, 1835; Lagostomina: Bonaparte, 1838; Lagostomida: Haeckel, 1866; Lagostominae: Gill, 1872; Viscacciidae Rovereto, 1914; Lagostominae: Pocock, 1922;
	Lagostomi Wiegmann, 1835; Lagostomina: Bonaparte, 1838; Lagostomida: Haeckel, 1866; Lagostominae: Gill, 1872; Viscacciidae Rovereto, 1914; Lagostominae: Pocock, 1922;
Rodzaje
	3 rodzaje (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście
	3 rodzaje (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Lagostominae – podrodzina ssaków z rodziny szynszylowatych (Chinchillidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Podrodzina obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w Ameryce Południowej^[7].

Podział systematyczny

Do podrodziny należy jeden występujący współcześnie rodzaj^[8]^[7]^[9]:

Lagostomus Brookes, 1828 – wiskaczan

Opisano również rodzaje wymarłe^[10]

Pliolagostomus Ameghino, 1887^[11]
Prolagostomus Ameghino, 1887^[12]

Uwagi

↑ Pisownia oryginalna.
↑ Typ nomenklatoryczny: Viscaccia Oken, 1816 (= Lagostomus Brookes, 1828).

Przypisy

1 2 A.F.A. Wiegmann. Eining Bermerkungen über das Chinchilla, vom Herausgeber. „Archiv für Naturgeschichte”. 1 (2), s. 206, 1835. (niem.).
↑ Ch.L. Bonaparte. Synopsis Vertebratorum Systematis. „Nuovi annali delle scienze naturali”. 2, s. 113, 1838. (łac.).
↑ E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clx. (niem.).
↑ T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 23, 1874. (ang.).
↑ Rovereto. Los Estratos Araucanos y sus fósiles. „Anales del Museo Nacional de Historia Natural de Buenos Aires”. 25, s. 35, 1914. (hiszp.).
↑ R.I. Pocock. On the External Characters of some Hystricomorph Rodents. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1922 (1), s. 425, 1922. (ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 556. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-10-14]. (ang.).
↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 288. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Lagostominae Wiegmann, 1835, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-10-14] (ang.).
↑ Ameghino 1887 ↓, s. 12.
↑ Ameghino 1887 ↓, s. 11.

Bibliografia

F. Ameghino: Enumeración sistemática de las especies de mamíferos fósiles coleccionados por Cárlos Ameghino en los terrenos eocenos de la Patagonia austral y depositados en el Museo La Plata. Buenos Aires: Museo de La Plata, 1887, s. 1–20. (hiszp.).

[2] Pisownia oryginalna.

[6] Typ nomenklatoryczny: Viscaccia Oken, 1816 (= Lagostomus Brookes, 1828).

[wie-1] 1 2 A.F.A. Wiegmann. Eining Bermerkungen über das Chinchilla, vom Herausgeber. „Archiv für Naturgeschichte”. 1 (2), s. 206, 1835. (niem.).

[Bonaparte-3] Ch.L. Bonaparte. Synopsis Vertebratorum Systematis. „Nuovi annali delle scienze naturali”. 2, s. 113, 1838. (łac.).

[hae-4] E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clx. (niem.).

[gill-5] T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 23, 1874. (ang.).

[rov-7] Rovereto. Los Estratos Araucanos y sus fósiles. „Anales del Museo Nacional de Historia Natural de Buenos Aires”. 25, s. 35, 1914. (hiszp.).

[poc-8] R.I. Pocock. On the External Characters of some Hystricomorph Rodents. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1922 (1), s. 425, 1922. (ang.).

[Burgin&inni-9] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 556. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).

[mdd-10] N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-10-14]. (ang.).

[Cichocki&inni-11] Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 288. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[zij-12] J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Lagostominae Wiegmann, 1835, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-10-14] (ang.).

[CITEREFAmeghino188712-13] Ameghino 1887 ↓, s. 12.

[CITEREFAmeghino188711-14] Ameghino 1887 ↓, s. 11.

[1]

[a]

[2]

[3]

[4]

[b]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]