Lawandulol

Lawandulol
	(±)-lawandulol
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(2RS)-5-metylo-2-prop-1-en-2-yloheks-4-en-1-ol
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	oleista ciecz o charakterystycznym zapachu
Wzór Hilla	C10H18O
Masa molowa	154,25 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	58461-27-1 (±)-lawandulol; 498-16-8 (−)-lawandulol
PubChem	94060 (±)-lawandulol; 68133 (+)-lawandulol; 5464156 (−)-lawandulol
SMILES
	CC(=CCC(CO)C(=C)C)C
InChI
	InChI=1S/C10H18O/c1-8(2)5-6-10(7-11)9(3)4/h5,10-11H,3,6-7H2,1-2,4H3
	InChIKey
	CZVXBFUKBZRMKR-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Gęstość
	0,878 g/cm³ (20 °C); ciecz
Temperatura wrzenia	93–95 °C (12–13 mmHg)
Skręcalność właściwa [α]D	12,84°
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Substancja nie jest klasyfikowana jako; niebezpieczna według kryteriów GHS.
	NFPA 704
	1 0 0
Temperatura zapłonu	98 °C
Dawka śmiertelna	LD50 > 5000 mg/kg (świnka morska, przezskórnie)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Lawandulol – organiczny związek chemiczny z grupy terpenoidów wyizolowany w 1942 roku z olejku Lavandula dentata, w którym występuje w stanie wolnym i w postaci estrów, przez H. Schinza i C.F. Seidela^[7]^[3]. Jest oleistą cieczą o zapachu podobnym do geraniolu. Posiada dwa enancjomery – (+)-lawandulol i (−)-lawandulol. Jest monoterpenoidem o budowie niezgodnej z regułą izoprenową^[4].

Przypisy

↑ Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769 .
1 2 3 (±)-Lavandulol (nr 61735) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-09-20].
1 2 3 The Terpenes. Wyd. 2. Cambridge University Press, 1953, s. 54–55.
1 2 G. Singh: Chemistry of Terpenoids and Carotenoids. Discovery Publishing House, 2008, s. 21. ISBN 978-81-8356-279-9.
↑ (±)-Lavandulol (nr 61735) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-09-20]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
↑ Lavandulol, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2011-09-20] (ang.).
↑ H. Schinz, C.F. Seidel. Zur Kenntnis des Lavendelöls. (1. Mitteilung). Über Lavandulol, einen neuen Monoterpenalkohol aus Lavendelöl. „Helvetica Chimica Acta”. 25 (7), s. 1572–1591, 1942-12-01. DOI: 10.1002/hlca.19420250720.