Lech Bafia

Lech Bafia (ur. 3 lutego 1932 w Lipowcu, obecnie dzielnica Augustowa^[1], zm. 18 maja 2017^[2]) – polski działacz partyjny, komunista, prezes Polskiego Związku Narciarskiego (1984–1988).

Brat działacza państwowego i partyjnego Jerzego Bafii^[3]. Był pułkownikiem Wojska Polskiego. Należał do PZPR. Piastował między innymi funkcję naczelnika miasta Zakopanego^[2], zaś w latach 1975–1980 wojewody nowosądeckiego^[4]. W tym czasie doprowadził między innymi jako naczelnik do usunięcia postawionego na prywatnej posesji przez byłego żołnierza AK – Pawła Świstaka, pomnika upamiętniającego gen. Władysława Sikorskiego, a następnie już jako wojewoda nowosądecki odmówił wydania pomnika^[5].W tym samym czasie również zajmował się konfiskatą nieruchomości między innymi w gminie Kościelisko, najpierw obiecując pomoc przy załatwieniu formalności związanych z budową, aby następnie wywłaszczyć daną osobę na tzw. cele społeczne czyli np. przedszkole czy sanatorium pod pretekstem nielegalnej budowy i mimo pozytywnych dla poszkodowanych wyroków sądowych. Mając brata, który był ministrem a następnie sędzią najwyższym dokonywał rewizji w domach poszkodowanych przez siebie osób oraz ich rodzin w celu "zabezpieczenia" dowodów na jego działania. Do końca życia sprawował władzę na terenie Kościeliska do tego stopnia, że wszelkie próby odzyskania nieruchomości lub ich równowartości są blokowane przez lokalne władze mimo zeznań dziesiątek świadków. W czerwcu 1977 natomiast powołał specjalne zespoły do rozwiązywania katolickich obozów młodzieżowych Ruchu Światło-Życie jako przedsięwzięć nielegalnych^[3].

W latach 1984–1988 był prezesem Polskiego Związku Narciarskiego^[6]. Działał w Polskiej Partii Socjalistycznej po jej zjednoczeniu, przez blisko 20 lat (od początku lat 90.) zasiadając w jej władzach centralnych^[7].

Zmarł 18 maja 2017. Został pochowany w Kościelisku^[2].