Leila Reitz

Leila Agnes Buissinné Reitz (ur. 13 grudnia 1887 w Kapsztadzie, zm. 27 grudnia 1959 tamże) – południowoafrykańska polityczka. Pierwsza kobieta wybrana do Zgromadzenia Ludowego Południowej Afryki, w którym zasiadała w latach 1933–1943.

Leila Wright urodziła się 13 grudnia 1887 w Kapsztadzie, jednej ze stolic Południowej Afryki^[1].

Ukończyła szkołę dla dziewcząt Rustenburg School for Girls w 1905 roku. Uzyskała dyplom studiów pierwszego stopnia z wyróżnieniem na kierunku historia z South African College w Kapsztadzie. W latach 1910–1913 studiowała na stypendium na Newnham College, collegu żeńskim działającym w ramach Uniwersytetu Cambridge. Po powrocie do Południowej Afryki pracowała jako nauczycielka historii na Uniwersytecie Kapsztadzkim. Zaprzestała pracy gdy w 1920 roku poślubiła Deneysa Reitza^[1].

Niedługo po swoim ślubie zaangażowała się w działalność Partii Południowoafrykańskiej, w ramach której wspierała karierę polityczną swojego męża. W późniejszych latach pełniła funkcje we władzach kobiecej frakcji partii w regionie Witwatersrand oraz krajowego komitetu wykonawczego partii. Wspólnie z Berthą Solomon aktywnie zabiegały o zmiany w prawie, które przyznałoby południowoafrykańskim kobietom czynne prawo wyborcze. Z powodzeniem wystartowała w wyborach generalnych w Afryce Południowej w 1933 roku w okręgu wyborczym obejmującym Parktown. Została pierwszą kobietą wybraną do parlamentu w historii kraju. W wyborach w 1938 roku uzyskała reelekcję, nie miała żadnego kontrkandydata. W 1939 roku została wybrana członkinią komisji ds. niezdolności prawnej kobiet (komisja rozpoczęła prace dopiero w 1946 roku ze względu na rozpoczęcie II wojny światowej). W parlamencie służyła do 1943 roku, gdy jej mąż został mianowany wysokim komisarzem Afryki Południowej w Londynie^[1][2][3].